Η Αξία της Πίστης σε μια Νέα Δημιουργία

Η πίστη στη διδαχή μιας νέας γης φέρει πολλά πρακτικά ευεργετήματα στο Χριστιανό.

Αποτελεί Ελατήριο Καρτερίας. Ο Χριστός ο ίδιος «υπέρ της χαράς της προκειμένης εις αυτόν, υπέφερε σταυρόν, καταφρονήσας την αισχύνην» (Εβρ. ιβ΄2). Ο Παύλος ανανέωσε το θάρρος του ενατενίζοντας στην επερχόμενη δόξα. «Διά τούτο δεν αποκάμνομεν διότι η προσωρινή ελαφρά θλίψις ημών εργάζεται εις ημάς, καθ’υπερβολήν εις υπερβολήν αιώνιον βάρος δόξης» (Β΄Κορ. δ΄16,17).

Φέρνει τη Χαρά και τη Βεβαιότητα της Αμοιβής. Ο Χριστός ο ίδιος είπε: «Χαίρετε και αγάλλιάσθε, διότι ο μισθός σας είναι πολύς εν τοις ουρανοίς» (Ματθ. ε΄12). Ο Παύλος επαναλαμβάνει: «Εάν το έργον τινός … μένη, θέλει λάβει μισθόν» (Α΄Κορ. γ΄14).

Δίνει Δύναμη κατά του Πειρασμού. Ο Μωυσής ήταν ικανός να απομακρυνθεί από την «απόλαυσιν της αμαρτίας» και από «τους εν Αιγύπτω θησαυρούς, διότι απέβλεπεν εις την μισθαποδοσίαν» (Εβρ. ια΄26).

Προμηθεύει μια Πρόγευση του Ουρανού. Η αμοιβή του Χριστιανού δεν είναιμόνο μελλοντική (Εφεσ. α΄14). Ο Χριστός λέει: «Εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν, θέλω εισέλθει προς αυτόν» (Αποκ. γ΄20). «Και όταν ο Χριστός εισέρχεται, πάντοτε φέρνει μαζί Του τον ουρανό». Επικοινωνία με Αυτόν «είναι ο ουρανός στη καρδιά, είναι η αρχή της δόξας, είναι η προσδοκούμενη σωτηρία».

Οδηγεί σε Μεγαλύτερη Αποτελεσματικότητα. Μερικοί θεωρούν τους Χριστιανούς να νοιάζονται τόσο για τον ουρανό, που αδιαφορούν για τις επίγειες αξίες. Αλλά αυτή ακριβώς η πίστη στη μέλλουσα ζωή είναι που δίνει στους Χριστιανούς μια ισχυρή βάση με την οποία θέτουν τον κόσμο σε κίνηση. Όπως παρατήρησε ο C. S. Lewis: «Εάν διαβάσετε την ιστορία, θα ανακαλύψετε ότι οι Χριστιανοί που πρόσφεραν τα περισσότερα για τον κόσμο αυτόν, ήταν ακριβώς εκείνοι που πρόσβλεπαν περισσότερο στον μέλλοντα. Από τότε που οι Χριστιανοί σταμάτησαν να σκέπτονται τον άλλο κόσμο, έγιναν αδρανείς σε αυτόν. Έχοντας σκοπό τον ουρανό, θα κερδίσετε τη γη. Έχοντας σκοπό τη γη, δε θα κερδίσετε τίποτε.»

Ο σοφός άνθρωπος θα φροντίσει περισσότερο να σκαλίσει ένα άγαλμα σε μάρμαρο, παρά να κάνει ένα χιονάνθρωπο. Ο Χριστιανός που σχεδιάζει να ζήσει για πάντα, φυσικά θα δείξει περισσότερη φροντίδα στη δόμηση της ζωής του (και έτσι επηρεάζει την κοινωνία πιο εποικοδομητικά) από ό,τι ένα πρόσωπο που σκέπτεται ότι είναι προσωρινός, ζώντας μόνο για να πεθάνει. Η απασχόληση με ουράνια θέματα, που το Άγιο Πνεύμα προτρέπει, έχει μια ισχυρή, αφομοιώνουσα δύναμη. Με αυτή, η ψυχή εξυψώνεται και εξευγενίζεται. Το πεδίο και η δύναμη όρασης διευρύνονται, και οι σχετικές αναλογίες και η αξία ορατών και αοράτων πραγμάτων εκτιμούνται με περισσότερη σαφήνεια.

Αποκαλύπτει το Χαρακτήρα του Θεού. Ο κόσμος όπως τον βλέπουμε σήμερα, με το χείριστο τρόπο κακοπαρουσιάζει και το χαρακτήρα του Θεού και το πρωταρχικό σχέδιό Του για τον πλανήτη αυτόν. Η αμαρτία κατέστρεψε το φυσικό οικοσύστημα της γης, ώστε πολλοί άνθρωποι μετά βίας μπορούν να φαντασθούν μια συσχέτιση ανάμεσα στον κόσμο αυτόν και στον παράδεισο όπως περιγράφεται στη Γένεση α΄ και β΄. Τώρα ένας συνεχής αγώνας για επιβίωση χαρακτηρίζει τη ζωή. Ακόμη και η ζωή του πιστού που πρέπει να αγωνισθεί εναντίον του κόσμου, της σάρκας και του κακού, δεν περιγράφει με ακρίβεια το πρωταρχικό σχέδιο του Θεού. Λαμβάνοντας υπόψη τι ο Θεός σχεδίασε για τους λυτρωμένους – έναν κόσμο ανέγγιχτο από την επιρροή του Σατανά, έναν κόσμο στον οποίον κυβερνάει μόνο η πρόθεση του Θεού – έχουμε μια αληθέστερη απεικόνιση του χαρακτήρα Του.

Μας Ελκύει στο Θεό. Τελικά, η Αγία Γραφή περιγράφει τη νέα γη με σκοπό να ελκύσει το άθρησκο άτομο στο Χριστό. Ένα πρόσωπο είχε τελείως αντίθετη γνώμη ακούοντας ότι η αποκαταστημένη γη στην εδεμική ομορφιά της, τόσο πραγματική όσο η σημερινή γη, έπρεπε να είναι η τελική κατοικία των αγίων, όπου θα ήταν απαλλαγμένοι από θλίψη, πόνο και θάνατο και θα γνώριζαν και θα έβλεπαν ο ένας τον άλλον πρόσωπο με πρόσωπο.

Είπε: «Γιατί αυτό δεν μπορεί να γίνει: Επειδή αυτό ακριβώς θα ικανοποιούσε τον κόσμο, αυτό θα ήθελαν οι αμαρτωλοί».

Πολλοί, φαίνεται να σκέπτονται ότι η θρησκεία με την τελική ανταμοιβή της πρέπει να είναι κάτι για το οποίο ο κόσμος δε θα επιθυμούσε. Για το λόγο αυτό, όταν κάθε κατάσταση ευτυχίας κατονομάζεται, την οποία λαχταράει η καρδιά του ανθρώπου, στην τελική ανταμοιβή της, πρέπει να υπάρχει κάτι για το οποίο ο κόσμος δεν μπορεί να δείξει επιθυμία. Έτσι, οποιαδήποτε κατάσταση ευτυχίας κατονομάζεται, την οποία λαχταράει η καρδιά του ανθρώπου, στην αμαρτωλή της κατάσταση, θα επιθυμούσε αληθινά, σκέπτονται ότι δεν μπορεί να αποτελεί μέρος μιας αληθινής θρησκείας. Και όμως, τίποτε δεν είναι πιο αληθινό.

Ο σκοπός του Θεού, γνωστοποιώντας τι ετοίμασε για εκείνους που Τον αγαπούν, είναι να αποστρέψει τα άτομα από το ενδιαφέρον τους για τον κόσμο αυτό – να τα βοηθήσει να διακρίνουν την αξία του μελλοντικού κόσμου και να ρίξουν μια ματιά στα όμορφα πράγματα που ο Θεός της αγάπης ετοίμασε.