Από άπειρη αγάπη και ευσπλαχνία ο Θεός έκανε το Χριστό, ο οποίος δε γνώρισε την αμαρτία, να γίνει για μας αμαρτία, ούτως ώστε εμείς να γίνουμε εν Αυτώ η δικαιοσύνη του Θεού. Οδηγούμενοι από το ΄Αγιο Πνεύμα, αισθανόμαστε την ανάγκη μας, αναγνωρίζουμε την αμαρτωλότητά μας, μετανοούμε για τις παραβάσεις μας και δείχνουμε πίστη στον Ιησού ως Κύριο και Χριστό, ως Αντικαταστάτη και Παράδειγμα. Αυτή η πίστη η οποία δέχεται τη σωτηρία, έρχεται με τη θεία δύναμη του Λόγου και είναι το δώρο της χάρης του Θεού. Διαμέσου του Χριστού δικαιωνόμαστε, υιοθετημένοι ως υιοί και θυγατέρες του Θεού, και ελευθερωμένοι από την κυριαρχία της αμαρτίας. Διά του Αγίου Πνεύματος αναγεννιόμαστε και αγιαζόμαστε. Το ΄Αγιο Πνεύμα ανανεώνει τη διάνοιά μας, γράφει το νόμο της αγάπης του Θεού στην καρδιά μας και μας δίνει τη δύναμη να ζήσουμε άγια ζωή. Ενοικώντας σε Αυτόν, μετέχουμε στη θεία φύση και έχουμε τη βεβαιότητα της σωτηρίας τώρα και κατά την κρίση.

Πριν από αιώνες o ποιμένας του Hermas ονειρεύθηκε μια ρυτιδωμένη γηραιά γυναίκα πολύ ηλικιωμένη. Στο όνειρό του, καθώς περνούσε ο καιρός, αυτή άρχισε να αλλάζει. Ενώ το σώμα της ήταν γηρασμένο και τα μαλλιά της λευκά, το πρόσωπό της φαινόταν νεότερο. Πραγματικά, είχε ξαναβρεί τα νιάτα της.

Ο T. F. Torrance παρομοίασε τη γυναίκα με την εκκλησία. 1 Οι Χριστιανοί δεν μπορεί να είναι στατικοί. Αν το ΄Αγιο Πνεύμα βασιλεύει μέσα τους (Ρωμ. η΄9), αυτοί βρίσκονται σε διαδικασία αλλαγής.

Ο Παύλος είπε: «Ο Χριστός ηγάπησε την εκκλησίαν και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ αυτής, διά να αγιάση αυτήν, καθαρίσας με το λουτρόν του ύδατος διά του λόγου. Διά να παραστήση αυτήν εις εαυτόν ένδοξον εκκλησίαν, μη έχουσαν κηλίδα, ή ρυτίδα, ή τι των τοιούτων.» (Εφεσ. ε΄25-27). Ένας τέτοιος καθαρισμός είναι ο σκοπός της εκκλησίας. Γι’αυτό οι πιστοί που αποτελούν την εκκλησία, μπορούν να βεβαιώσουν πως «εάν και ο εξωτερικός ημών άνθρωπος φθείρηται, ο εσωτερικός όμως ανανεούται καθ’εκάστην ημέραν». (Β΄Κορ. δ΄16). «Ημείς δε πάντες βλέποντες ως εν κατόπτρω την δόξαν του Κυρίου με αποκεκαλυμμένον πρόσωπον, μεταμορφούμεθα εις την αυτήν εικόνα από δόξης εις δόξαν, καθώς από του Πνεύματος του Κυρίου.» (Β΄Κορ. γ΄18). Αυτή η μεταμόρφωση είναι η έσχατη εσωτερική Πεντηκοστή.

Μέσα από τη Βίβλο οι περιγραφές της εμπειρίας του πιστού – η σωτηρία, η δικαίωση, ο αγιασμός, ο καθαρισμός και η λύτρωση – αναφέρονται (1) ως ήδη να έχουν πραγματοποιηθεί, (2) ότι τώρα πραγματοποιούνται, και (3) ότι θα πραγματοποιηθούν στο μέλλον. Κατανοώντας αυτές τις τρεις προοπτικές, έχουμε τη λύση της φαινομενικής έντασης στην έμφαση σχετικά με τη δικαίωση και τον αγιασμό. Αυτό το κεφάλαιο, συνεπώς, διαιρείται σε τρία κύρια τμήματα που ασχολούνται με τη σωτηρία του πιστού στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον.