«Nα μη αγαπάτε τον κόσμο, ούτε αυτά που υπάρχουν μέσα στον κόσμο. Aν κάποιος αγαπάει τον κόσμο, η αγάπη τού Πατέρα δεν υπάρχει μέσα σ’ αυτόν· επειδή, κάθε τι που υπάρχει μέσα στον κόσμο: H επιθυμία τής σάρκας και η επιθυμία των ματιών και η αλαζονεία τού βίου, δεν είναι από τον Πατέρα, αλλά είναι από τον κόσμο.»  Α’ Ιωάννου 2:15,16.

Εδώ βλέπουμε τρεις επιθυμίες που οδηγούν στην αμαρτία: η επιθυμία της σάρκας, η επιθυμία των ματιών και η αλαζονεία του βίου. Την πρώτη φορά που τις συναντούμε είναι στην αρχή της Αγίας Γραφής, και μάλιστα μέσα στον παράδεισο. Ας διαβάσουμε Γένεσης 3:6 «Και η γυναίκα είδε ότι το δέντρο ήταν καλό για τροφή, και ότι ήταν αρεστό στα μάτια, και το δέντρο ήταν επιθυμητό στο να δίνει γνώση• και αφού πήρε από τον καρπό του, έφαγε• και έδωσε και στον άνδρα της μαζί της, κι αυτός έφαγε». Ο Σατανάς σε μορφή φιδιού εξαπάτησε την Εύα και την οδήγησε στην αμαρτία, να φάει από τον απαγορευμένο καρπό, όπως και ό Αδάμ.

Ας συνδυάσουμε αυτά τα δύο χωρία, τη δήλωση του Ιωάννη και τον πειρασμό του Σατανά στην Εύα.
Η επιθυμία της σάρκας – καλό για τροφή.
Η επιθυμία των ματιών – αρεστό στα μάτια.
Η αλαζονεία του βίου – επιθυμητό στο να δίνει γνώση.

Στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο 4:1-12 διαβάζουμε ότι και ο Χριστός βίωσε τις ίδιες επιθυμίες εισερχόμενος στη διακονία για την οποία έχει έρθει στη γη. Εδώ είναι οι πειρασμοί που γνωρίζει. Μετά σαράντα ημέρες νηστείας, ο Σατανάς προσπαθεί να τον παρασύρει με πολύ πλάγιο τρόπο, λέγοντας «Αν είσαι Υιός τού Θεού, πες αυτές οι πέτρες να γίνουν ψωμιά». Βέβαια, αποτυγχάνει στη προσπάθειά του, γιατί ο Χριστός τον αντιμετωπίζει με τη φράση «είναι γραμμένο». Και αναφέρεται στο εδάφιο «Μονάχα με ψωμί δεν θα ζήσει ο άνθρωπος, αλλά με κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα τού Θεού» που αφοπλίζει το Σατανά.

Ο Σατανάς όμως δεν καταθέτει εύκολα τα όπλα. Αυτό, λίγο ως πολύ, όλοι το ξέρουμε από προσωπική μας εμπειρία όταν προσπαθεί να μας παρασύρει. Είμαστε όμως πιο δυνατοί από αυτόν αν ακολουθούμε τα βήματα του Χριστού. Έτσι, φέρνει το Χριστό στο πιο υψηλό μέρος του ναού, και Του λέει: «Αν είσαι Υιός τού Θεού, ρίξε κάτω τον εαυτό σου• επειδή, είναι γραμμένο ότι: Θα προστάξει για σένα τούς αγγέλους του, και θα σε σηκώνουν επάνω στα χέρια τους, για να μη προσκόψεις το πόδι σου σε πέτρα».

Ο Σατανάς μιμήται τον Χριστό και χρησιμοποιεί το «είναι γραμμένο» για να φέρει Τον φέρει σε αδιέξοδο. Όμως στους Ψαλμούς 91:11 δεν αναφέρεται «ρίξε κάτω τον εαυτό σου» αλλά «για να σε διαφυλάττουν σε όλους τούς δρόμους σου». Βλέπουμε ότι παραποιεί το εδάφιο για να φθάσει στο σκοπό του. Βέβαια, το να προκαλέσει κανείς τον κίνδυνο από τον οποίο ο Θεός να τον ελευθερώσει, είναι πρόκληση, αλαζονεία. Γι’ αυτό και ο Χριστός τον αποστομώνει λέγοντας «Είναι επίσης γραμμένο: “Δεν θα πειράξεις τον Κύριο τον Θεό σου”».

Ο Σατανάς κάνει μια τρίτη προσπάθεια. Τον ανεβάζει σε ένα υψηλό βουνό «και του δείχνει όλα τα βασίλεια του κόσμου και τη δόξα τους». Στη συνέχεια Του υπόσχεται να Του δώσει όσα βλέπει, αν τον προσκυνήσει. Και πάλι ο Χριστός τον αντιμετωπίζει με το «είναι γραμμένο» προσθέτοντας «Τον Κύριο τον Θεό σου θα προσκυνήσεις και μονάχα αυτόν θα λατρεύσεις». Στον πειρασμό αυτόν οι οφθαλμοί του Χριστού έχουν μια υπέροχη θέα, αλλά αυτή η θέα δεν Τον παρασέρνει, και πάλι η προσπάθεια του Σατανά είναι αναποτελεσματική.

Ηττημένος ο Σατανάς, Τον αφήνει. Ο κάθε πιστός είναι σε θέση να νικήσει τον πειραστή κατά τον ίδιο τρόπο.

Τώρα ας συνδυάσουμε τους πειρασμούς του Σατανά προς το Χριστό με το εδάφιο της επιστολής του Ιωάννη, όπως κάναμε και με τους πειρασμούς προς την Εύα:
Η επιθυμία της σάρκας – να κάνει τις πέτρες ψωμί.
Η επιθυμία των ματιών – όλα τα βασίλεια του κόσμου.
Η αλαζονεία του βίου – να προκαλέσει το Θεό, κάτι που είναι αλαζονεία.

Βλέπουμε ότι και οι πειρασμοί του Σατανά προς την Εύα, και οι πειρασμοί του προς τον Ιησού είναι παρόμοιοι με το εδάφιο του αποστόλου Ιωάννη στην πρώτη επιστολή του. Επομένως, από τον ίδιο πειρασμό πέρασαν τόσο η Εύα με τον Αδάμ, όσο και ο Χριστός. Η διαφορά είναι ότι οι πρωτόπλαστοι υπέκυψαν στον πειρασμό, αλλά ο Χριστός δεν υπέκυψε. Ας μη ξεχνάμε ότι ο Χριστός πειράχθηκε από τον Σατανά ως άνθρωπος και όχι ως Θεός. Ποτέ δε χρησιμοποίησε τη θεία Του φύση, παρά μόνον όταν συγχωρούσε.

Άρα, και εμείς οι άνθρωποι έχουμε τη δύναμη να μην υποκύψουμε στους πειρασμούς του Σατανά. Ο Χριστός απέδειξε ότι η νίκη μπορεί να είναι και δική μας, ας ακολουθήσουμε το παράδειγμά Του.

Μ.Μ.