Η Αυθεντία της Αγίας Γραφής
Η Αγία Γραφή έχει θεία αυθεντία επειδή σε αυτή μιλάει ο Θεός διαμέσου του Αγίου Πνεύματος. Έτσι, η Αγία Γραφή είναι ο γραπτός Λόγος του Θεού.
Πού είναι η απόδειξη για την αξίωση αυτή, και ποιες είναι οι εφαρμογές της για τη ζωή μας και την επιδίωξη της γνώσης;
Οι αξιώσεις της Αγίας Γραφής
Οι συγγραφείς της Αγίας Γραφής βεβαιώνουν ότι τα μηνύματά τους έχουν θεία προέλευση: «ο λόγος του Θεού» ήρθε στον Ιερεμία, στον Ιεζεκιήλ, στον Ωσηέ και σε άλλους (Ιερεμίας 1:1,2,9, Ιεζεκιήλ 1:3, Ωσηέ 1:1, Ιωήλ 1:1, Ιωνάς 1:1).
Ως αγγελιοφόροι του Κυρίου (Αγγαίος 1:13, Β΄ Χρονικών 36:16), οι προφήτες του Θεού έλαβαν την εντολή να μιλήσουν στο όνομά Του, λέγοντας «ούτω λέγει ο Κύριος» (Ιεζεκιήλ 2:4, Ησαΐας 7:7).
Ο απόστολος Ματθαίος, αναφερόμενος στην εξουσία που βρίσκεται πίσω από τον προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης, μας λέει ότι «όλο αυτό έγινε για να εκπληρωθεί εκείνο που ειπώθηκε από τον Kύριο διαμέσου τού προφήτη» (Κατά Ματθαίον 1:22). Η δήλωση του μας αποδεικνύει ότι ο Θεός είναι ο άμεσος παράγοντας – η αυθεντία των κειμένων της Αγίας Γραφής.
Ο απόστολος Πέτρος κατατάσσει τα γραπτά του απόστολου Παύλου ως Γραφές (Β΄ Πέτρου 3:15,16).
Ο απόστολος Παύλος μας βεβαιώνει σχετικά με αυτά που έγραψε: «σας κάνω γνωστό ότι το ευαγγέλιο που κηρύχθηκε από μένα δεν είναι ανθρώπινο· επειδή, ούτε εγώ το παρέλαβα από άνθρωπο ούτε το διδάχθηκα, αλλά διαμέσου αποκάλυψης του Iησού Xριστού» (Προς Γαλάτας 1:11,12).
Οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης δέχονται τα λόγια του Χριστού ως η Γραφή, και αποδίδουν σε αυτά την ίδια αυθεντικότητα που έχουν και τα γραπτά της Παλαιάς Διαθήκης (Α΄ Προς Τιμοθέον 5:18, Κατά Λουκάν 10:7).
Ο Ιησούς και η αυθεντικότητα της Αγίας Γραφής
Ο Ιησούς Χριστός τοποθέτησε την Αγία Γραφή πάνω από τις ανθρώπινες παραδόσεις και απόψεις.
Μέμφθηκε τους Ιουδαίους που παραμέρισαν την αυθεντία των Αγίων Γραφών (Κατά Μάρκον 7:7-9), και τους κάλεσε να τις μελετήσουν πιο προσεκτικά λέγοντας: «δεν διαβάσατε στις γραφές;» (Κατά Ματθαίον 21:42, Κατά Μάρκον 12:10,26).
Όταν ρωτήθηκε πώς μπορεί κανείς να εισέλθει στην αιώνια ζωή, απάντησε: «Tι είναι γραμμένο μέσα στον νόμο; Πώς διαβάζεις;» (Κατά Λουκάν 10:26).
Δεν αμφέβαλε κατά το ελάχιστο για την αυθεντία του προφητικού λόγου, λέγοντας ότι αυτός αναφερόταν στον Ίδιο.
Οι Γραφές, είπε, είναι εκείνες «που δίνουν μαρτυρία για μένα» (Κατά Ιωάννην 5:39,46, Κατά Λουκάν 24:25-27).
Βασιζόμενοι στα προαναφερόμενα χωρία συμπεράνουμε ότι ο Χριστός δέχθηκε την Αγία Γραφή ως την έγκυρη αποκάλυψη του χαραχτήρα και των βουλών του Θεού στην ανθρώπινη φυλή.
Έβλεπε την Αγία Γραφή ως το φως που δόθηκε για να βγάλει την ανθρωπότητα από το σκοτάδι των εσφαλμένων παραδόσεων και μύθων και για να την οδηγήσει στην σωτήρια επίγνωση του Θεού.
Το Άγιο Πνεύμα και η αυθεντία της Αγίας Γραφής
Κατά την επίγεια ζωή του Ιησού, οι θρησκευτικοί ηγέτες και το ανέμελο πλήθος δε διέκριναν την αληθινή ταυτότητά Του.
Μερικοί θεωρούσαν ότι ήταν ένας προφήτης όπως ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ο Ηλίας, ο Ιερεμίας – απλώς ένας άνθρωπος.
Όταν ο απόστολος Πέτρος ομολόγησε ότι ο Ιησούς ήταν «ο Χριστός, ο Υιός του Θεού του ζώντος», ο Ιησούς δήλωσε ότι η θεία φώτιση έκανε εφικτή αυτή την ομολογία (Κατά Ματθαίον 16:13-17).
Ο απόστολος Παύλος επίσης έδωσε έμφαση στην αλήθεια αυτή επισημαίνοντας πως «κανένας δεν μπορεί να πει τον Iησού Kύριο, παρά μονάχα διαμέσου τού Aγίου Πνεύματος» (Α΄ Προς Κορινθίους 12:3).
Είναι το ίδιο και με το γραπτό Λόγο του Κυρίου. Χωρίς τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος στις διάνοιές μας, δε θα μπορούσαμε ποτέ να κατανοήσουμε ορθά την Αγία Γραφή, ή και να την αναγνωρίσουμε ως αποκάλυψη του χαρακτήρα του Θεού (Α΄ Προς Κορινθίους 1:18, 2:11,14).
Εν ταύτη
Μόνο με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος, το οποίο «ερευνά τα πάντα και τα βάθη του Θεού» (Α΄ Προς Κορινθίους 2:10), μπορεί κανείς να πεισθεί για την αυθεντία της Αγίας Γραφής ως την αποκάλυψη του Θεού και των σχεδίων Του για μας (Α΄ Προς Κορινθίους 2:12).
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι εν ταύτη, η άποψή μας για την αυθεντικότητα της αποκάλυψης του Θεού που περιγράφεται στην Αγίας Γραφή επηρεάζεται από την άποψη που έχουμε για τη θεία έμπνευση.
Εάν αποδεχόμαστε ότι η Αγία Γραφή είναι απλώς μια συλλογή από ανθρώπινες μαρτυρίες ή αν η αυθεντικότητα που της αποδίδουμε, κατά κάποιον τρόπο, εξαρτάται από το κατά πόσον αυτή επηρεάζεται από τα συναισθήματά μας, υπονομεύουμε την αυθεντικότητά της.
Αντιθέτως, όταν διακρίνουμε τη φωνή του Θεού να μιλάει μέσα από τους συγγραφείς, άσχετα πόσο αδύνατοι και ανθρώπινοι υπήρξαν, οι Γραφές γίνονται η απόλυτη αυθεντία σε θέματα διδασκαλίας, ελέγχου, επανόρθωσης και εκπαίδευσης σύμφωνα με τη δικαιοσύνη (Β΄ Προς Τιμοθέον 3:16).
