Αν σε κάποια χώρα δεν υπήρχε θάνατος, τότε όλοι μας θα προσπαθούσε να πάμε σ’ αυτή ανεξαρτήτου κόστους. Ο θάνατος είναι κάτι που όλοι μας μισούμε και προσπαθούμε με πολλά και διάφορα μέσα να καθυστερήσουμε τον ερχομό του. Κάποτε όμως θα έρθει.

Για αυτόν ακριβώς τον λόγο το τελευταίο άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως έχει ιδιαίτερη σημασία για κάθε Χριστιανό. “Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος, Αμήν”. Τα λόγια αυτά μας κάνουν να καταλάβουμε ότι πέρα από την πρόσκαιρη ζωή μας, υπάρχει μια ζωή χωρίς τέλος, που είναι αιώνια. Μάλιστα αυτή η πρόσκαιρη ζωή μας δεν είναι παρά κάτι σαν ένα “δημοτικό σχολείο”, από το οποίο αν το τελειώσουμε θα μπορέσουμε να μπούμε στην καλύτερη ζωή, στην ζωή χωρίς τέλος.

Δυστυχώς όμως υπάρχουν πολλές λανθασμένες ιδέες γύρω από το ζήτημα του θανάτου. Τι άραγε συμβαίνει όταν πεθαίνει ο άνθρωπος; Αν ήταν καλός πηγαίνει η ψυχή του στον παράδεισο; Ή αν δεν ήταν πιστός μήπως κατεβαίνει για τιμωρία στην κόλαση; Η αλήθεια είναι όταν πεθαίνει ένας άνθρωπος ούτε ανεβαίνει στον παράδεισο αλλά ούτε και κατεβαίνει στην κόλαση. Μια από τις πιο λανθασμένες ιδέες που πιστεύουν πολλοί Χριστιανοί είναι ότι οι νεκροί συνεχίζουν την ζωή τους σε κάποιο άλλο τόπο, σαν μια άυλη πνευματική ύπαρξη και ότι εξακολουθούν να βλέπουν, να ακούνε, να αγαπάνε, να μισούν, να ευλογούν, να καταριούνται, ή ακόμη και να δέχονται τις προσευχές των ζωντανών πιστών. Μια τέτοια διδασκαλία δεν βασίζεται στην διδασκαλία του Ευαγγελίου αλλά ούτε και στο Σύμβολο της Πίστεως.

Οι άνθρωποι που πεθαίνουν, είτε καλοί είτε κακοί, πηγαίνουν στον τάφο και εκεί περιμένουν την ανάσταση. Η ελπίδα του Χριστιανού βασίζεται στην ανάσταση, “Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος”. Ο αμετανόητος αμαρτωλός που πεθαίνει “περιμένει” την ανάσταση όχι όμως γιατί έχει κάποια ελπίδα, αλλά γιατί πρέπει να κριθεί. Ο σκοπός του Χριστού, όταν επιστρέψει είναι να κρίνει ζωντανούς και νεκρούς. Με λίγα λόγια θα περάσει από δικαστήριο μετά την επιστροφή του Χριστού. Κατά την στιγμή του θανάτου ενός ανθρώπου, το σώμα του επιστρέφει στη γη και το πνεύμα του, που είναι το πνεύμα ή αλλιώς η πνοή της ζωής, επιστέφει στον Θεό και η ψυχή του πια κοιμάται. Η ψυχή κοιμάται και περιμένει. Τί περιμένει; Την “ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος”.

Αν πιστεύουμε αυτό που διακηρύττει το Σύμβολο της Πίστης, τότε η στάση μας απέναντι στους νεκρούς θα είναι ανάλογη. Θα καταλάβουμε ότι οι νεκροί δεν έχουν ανάγκη από την βοήθειά μας, αλλά ούτε μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας. Κοιμούνται. Βρίσκονται στα κοιμητήρια και θα παραμείνουν εκεί μέχρι την ημέρα της ανάστασης των δικαίων και αδίκων. Αν κάποιος ήταν καλός και πιστός τότε θα πάρει το βραβείο της αιώνιας ζωής την ημέρα της ανάστασης. Αν ήταν κακός και αμετανόητος, τότε ναι μεν θα αναστηθεί αλλά η ανάσταση αυτή θα είναι προς κρίση, και ο μισθός που θα λάβει θα είναι ο αιώνιος θάνατος. Τι συμβαίνει όμως αν γίνουν πολλές προσευχές για έναν αμετανόητο που έχει πεθάνει; Αν τελεστούν πολλά μνημόσυνα; Δεν θα δείξει ο Παντοδύναμος έλεος για χάρη των προσευχών και των δεήσεων των πιστών; Δυστυχώς όχι. Είναι πολύ αργά για προσευχές και μνημόσυνα. Για τον νεκρό, η προσευχή δεν μπορεί να του δώσει καμιά βοήθεια. “Εν τω άδη ουκ εστίν μετάνοια”.

“Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος”. Αυτή είναι η πραγματική ελπίδα του Χριστιανού. Η ανάσταση θα είναι η αρχή της ζωής του μέλλοντος αιώνος, της ζωής που δεν θα έχει τέλος. Πως θα είναι άραγε; Ασφαλώς θα είναι πολύ διαφορετική από την σημερινή! Ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια,. Όταν θα γίνει η ανάσταση των δικαίων θα λάβουν ένα σώμα που θα είναι άφθαρτο και που ο θάνατος δεν θα το προσβάλει. Όλες οι ασθένειες θα έχουν καταργηθεί, οπότε δεν θα υπάρχουν νοσοκομεία. Δεν θα υπάρχουν φυλακές και δικαστήρια. Η αμαρτία και οι αμαρτωλοί δεν θα έχουν καμιά θέση σ’ εκείνη την ζωή του μέλλοντος, γιατί η αμαρτία είναι που έχει προξενήσει όλα τα δεινά στην ανθρωπότητα. Η βάση της συμπεριφοράς τότε θα είναι οι Δέκα Εντολές και η βάση των Δέκα Εντολών είναι η αγάπη και η λατρεία της Τριάδος και η αγάπη για τον άνθρωπο.

Αλλά αυτή η ζωή του μέλλοντος, θα είναι για αυτούς που πιστεύουν και υπακούν στην Τριαδική Θεότητα, Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα. Η ζωή αυτή θα δοθεί σ’ εκείνους που έχουν ραντιστεί με το αίμα του Χριστού, σ’ εκείνους που τον έχουν ως μεσίτη τους τώρα και τον περιμένουν να επιστρέψει σε λίγο. Θα δοθεί σ’ εκείνους που έχουν δώσει την αληθινή ομολογία του ενός βαπτίσματος εις άφεση αμαρτιών.

Εσύ είσαι ένας από αυτούς;