Έχουμε κληθεί να είμαστε ένας ευσεβής λαός, που σκέπτεται, αισθάνεται και ενεργεί σε αρμονία με τις αρχές του ουρανού. Για να αναδημιουργήσει το ΄Αγιο Πνεύμα μέσα μας το χαρακτήρα του Κυρίου μας πρέπει και εμείς να συμμετέχουμε σε ό,τι θα συντελέσει στη χριστόμορφη αγνότητα, υγεία και χαρά στη ζωή μας. Αυτό σημαίνει ότι η διασκέδασή μας πρέπει να αγγίζει το ύψιστο πρότυπο της χριστιανικής γεύσης και ομορφιάς. Ενώ αναγνωρίζουμε τις πολιτιστικές διαφορές, η αμφίεσή μας πρέπει να είναι απλή, κόσμια, νοικοκυρεμένη, κατάλληλη για εκείνους των οποίων η ομορφιά δε συνίσταται στον εξωτερικό στολισμό, αλλά στον άφθαρτο στολισμό του πράου και ήσυχου πνεύματος. Σημαίνει επίσης, επειδή το σώμα μας είναι ναός του Αγίου Πνεύματος, πρέπει να το φροντίζουμε με περίσκεψη. Μαζί με κατάληλη εξάσκηση και ανάπαυση, οφείλουμε να υιοθετήσουμε όσο το δυνατόν πιο υγιεινή διατροφή και να απέχουμε από ακάθαρτες τροφές τις οποίες επισημαίνει η Γραφή. Εφόσον τα οινοιπνευματώδη ποτά, το κάπνισμα και η ανεύθυνη χρήση ναρκωτικών ουσιών, όλα αυτά είναι επιζήμια στο σώμα μας, πρέπει να απέχουμε από αυτά. Αντίθετα, να επιδοθούμε σε ό,τι οδηγεί τη σκέψη μας και το σώμα μας στη μαθητεία του Χριστού, ο οποίος επιθυμεί την υγεία μας, τη χαρά και την καλωσύνη.

Η χριστιανική συμπεριφορά – ο τρόπος ζωής των οπαδών του Θεού – αποτελεί ευγνώμονη ανταπόκριση στην έξοχη σωτηρία του Θεού διαμέσου του Χριστού. Ο Παύλος κάνει έκκληση προς όλους τους Χριστιανούς: «Σας παρακαλώ λοιπόν, αδελφοί, διά των οικτιρμών του Θεού, να παραστήσητε τα σώματά σας θυσίαν ζώσαν, αγίαν, ευάρεστον εις τον Θεόν, ήτις είναι η λογική σας λατρεία. Και μη συμμορφόνεσθε με τον αιώνα τούτον, αλλά μεταμορφόνεσθε διά της ανακαινίσεως του νοός σας, ώστε να δοκιμάζητε τί είναι το θέλημα του Θεού το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον.» (Ρωμ. ιβ΄1,2). Έτσι, οι Χριστιανοί πρόθυμα προστατεύουν και αναπτύσσουν τις διανοητικές, φυσικές και πνευματικές ικανότητες, με σκοπό να τιμήσουν το Δημιουργό και Λυτρωτή τους.

Ο Χριστός προσευχήθηκε: «Δεν παρακαλώ να σηκώσης αυτούς εκ του κόσμου, αλλά να φυλάξης αυτούς εκ του πονηρού. Εκ του κόσμου δεν είναι, καθώς εγώ δεν είμαι εκ του κόσμου.» (Ιωάν. ιζ΄15,16). Πώς μπορεί ένας Χριστιανός να ζει στον κόσμο και να είναι χωριστά από αυτόν; Πώς θα διέφερε ο τρόπος ζωής του Χριστιανού από αυτόν του κόσμου;

Οι Χριστιανοί έπρεπε να υιοθετήσουν ένα διαφορετικό τρόπο ζωής, όχι για να διαφέρουν από τον κόσμο, αλλά επειδή ο Θεός τούς καλεί να ζουν με αρχές. Ο τρόπος ζωής στον οποίο τους καλεί, τους καθιστά ικανούς να φθάσουν στην πλήρη απόδοσή τους ως δημιουργία Του, γινόμενοι ικανοί για την υπηρεσία Του. ΄Οντας διαφορετικοί, προάγουν επίσης την αποστολή τους: να υπηρετήσουν τον κόσμο, να είναι το αλάτι και το φως μέσα στον κόσμο. Τι αξία θα είχε το αλάτι χωρίς γεύση, ή το φως που δε διαφέρει από το σκότος;

Ο Χριστός είναι το παράδειγμά μας. Έζησε μέσα στον κόσμο όπου οι άνθρωποι Τον κατηγόρησαν ως «τρώγων και πίνων» (Ματθ. ια΄19), αν και Αυτός δεν ήταν έτσι. Έζησε σύμφωνα με τις αρχές του Θεού, ώστε κανείς δεν μπορούσε να Τον ενοχοποιήσει για αμαρτία. (Ιωάν. η΄46).