Η Αποστολή του Αγίου Πνεύματος

Το βράδυ της προηγούμενης του θανάτου του Χριστού, τα λόγια για την επικείμενη αναχώρησή Του αναστάτωσαν τους μαθητές Του. Αμέσως τους βεβαίωσε ότι θα λάμβαναν το Άγιο Πνεύμα ως προσωπικό αντιπρόσωπό Του. Δε θα έμεναν ορφανοί. (Ιωάν. ιδ΄18).

Η Προέλευση της Αποστολής. Η Καινή Διαθήκη αποκαλύπτει το Άγιο Πνεύμα ως τη μοναδική οδό. Ονομάζεται «το Πνεύμα του Υιού αυτού» (Γαλ. δ΄6), «το Πνεύμα του Θεού» (Ρωμ. η΄9), «το Πνεύμα του Χριστού» (Ρωμ. η΄9, Α΄Πέτρ. α΄11), «το Πνεύμα του Ιησού Χριστού». Φιλιπ. α΄19). Ποιος καθόρισε την προέλευση της αποστολής του Αγίου Πνεύματος; Ο Ιησούς Χριστός ή ο Πατέρας;

Όταν ο Χριστός αποκάλυψε την προέλευση της αποστολής του Αγίου Πνεύματος σε ένα χαμένο κόσμο, ανέφερε δύο πηγές. Πρώτον, αναφέρθηκε στον Πατέρα: «Θέλω παρακαλέσει τον Πατέρα και θέλει σας στείλει άλλον Παράκλητον» (Ιωάν. ιδ΄16, επίσης ιε΄26 «παρά του Πατρός»). Ονόμασε το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος «επαγγελίαν του Πατρός» (Πράξ. α΄4). Δεύτερον, ο Χριστός αναφέρθηκε στον εαυτό Του: «Θέλω πέμψει αυτόν [τον Παράκλητον] προς εσάς.» Έτσι, το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται και από τον Πατέρα και από τον Υιό.

Η Αποστολή Του στον Κόσμο. Δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε την Κυριότητα του Χριστού παρά μόνο με την επιρροή του Αγίου Πνεύματος. Ο Απόστολος Παύλος είπε: «Ουδείς δύναται να είπη Κύριον τον Ιησούν, ειμή διά Πνεύματος Αγίου» (Α΄Κορ. ιβ΄3).

Μας έχει δοθεί η βεβαιότητα ότι, διαμέσου του Αγίου Πνεύματος, ο Χριστός, «το φως το αληθινόν…  φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον» (Ιωάν. α΄9). Η αποστολή Του είναι ότι «θέλει ελέγξει τον κόσμον περί αμαρτίας, και περί δικαιοσύνης, και περί κρίσεως» (Ιωάν. ις΄8).

Πρώτον, το Άγιο Πνεύμα μας οδηγεί σε ένα βαθύτερο έλεγχο της αμαρτίας, και ιδιαίτερα της αμαρτίας να μη δεχθούμε το Χριστό. (Ιωάν. ις΄9). Δεύτερον, το Πνεύμα παροτρύνει όλους να δεχθούμε τη δικαιοσύνη του Χριστού. Τρίτον, το Άγιο Πνεύμα μας ειδοποιεί για την κρίση. Είναι ένα ισχυρό μέσον για να παρακινήσει τις σκοτισμένες διάνοιες στην ανάγκη της μετάνοιας και επιστροφής.

Όταν έχουμε μετανοήσει, μπορούμε να αναγεννηθούμε με το βάπτισμα «εξ ύδατος και Πνεύματος» (Ιωάν. γ΄5). Τότε η ζωή μας είναι νέα επειδή γίναμε κατοικητήριο του Πνεύματος του Χριστού.

Η Αποστολή Του για τους Πιστούς. Η πλειονότητα των εδαφίων που αφορούν στο Άγιο Πνεύμα, αναφέρεται στη σχέση Του με το λαό του Θεού. Η αγιάζουσα επιρροή Του οδηγεί στην υποταγή (Α΄Πέτρ. α΄2), αλλά κανείς δε συνεχίζει να έχει την εμπειρία της μόνιμης παρουσίας χωρίς την εκπλήρωση ορισμένων όρων. Ο Πέτρος λέει ότι ο Θεός έδωσε το Πνεύμα Του «εις τους πειθαρχούντας εις αυτόν» (Πράξ. ε΄32).  Έτσι, οι πιστοί ειδοποιούνται να μην αντιστέκονται στο Άγιο Πνεύμα, να μη λυπούν και να μη σβήνουν το Άγιο Πνεύμα (Πράξ. ζ΄51, Εφεσ. δ΄30, Α΄Θεσ. ε΄19).

Τι κάνει το Πνεύμα για τους πιστούς;

1. Συμπαρίσταται τους πιστούς. Παρουσιάζοντας το Άγιο Πνεύμα, ο Χριστός το ονόμασε «άλλον Παράκλητον » (Ιωάν. ιδ΄16), που εδώ έχει την έννοια του Μεσολαβητή, του Μεσίτη ή του Συνηγόρου.

Ο μόνος άλλος Παράκλητος που αναφέρεται στην Αγία Γραφή είναι ο ίδιος ο Χριστός. Αυτός είναι ο Συνήγορος ή Μεσολαβητής μας ενώπιον του Πατέρα. «Τεκνία μου, ταύτα σας γράφω διά να μη αμαρτήσητε. Και εάν τις αμαρτήση, έχομεν Παράκλητον προς τον Πατέρα, τον Ιησούν Χριστόν τον Δίκαιον» (Α΄Ιωάν. β΄1).

Ως Μεσολαβητής, Μεσίτης και Παράκλητος, ο Χριστός παρουσιάζει εμάς στο Θεό και αποκαλύπτει το Θεό σε μας. Ταυτόχρονα, το Πνεύμα μάς οδηγεί στο Χριστό και εκδηλώνει τη χάρη του Χριστού σε μας. Αυτό εξηγεί γιατί το Πνεύμα ονομάζεται το «Πνεύμα της χάριτος» (Εβρ. ι΄29). Μία από τις μέγιστες δρατηριότητές Του είναι η προσφορά της λυτρώνουσας χάρης του Χριστού στους ανθρώπους (Α΄Κορ. ιε΄10, Ιωάν. δ΄5,6).

2. Φέρει την αλήθεια του Χριστού. Ο Χριστός ονόμασε το Άγιο Πνεύμα το «Πνεύμα της αληθείας» (Ιωάν. ιδ΄17, ιε΄26, ις΄13). Οι λειτουργίες Του περιλαμβάνουν: να «σας υπενθυμίσει πάντα όσα είπον προς εσάς» (Ιωάν. ιδ΄26) και να «σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν» (Ιωάν ις΄13). Το μήνυμά Του μαρτυρεί για τον Ιησού Χριστό (Ιωάν. ιε΄26). Ο Χριστός είπε: «Δεν θέλει λαλήσει αφ’εαυτού, αλλά όσα αν ακούση, θέλει λαλήσει και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα» (Ιωάν. ις΄13,14).

3. Φέρνει την παρουσία του Χριστού. Όχι μόνο φέρνει το μήνυμα για το Χριστό, αλλά φέρνει την ίδια την παρουσία του Χριστού. Ο Ιησούς είπε: «Συμφέρει εις εσάς να απέλθω εγώ, διότι εάν δεν απέλθω, ο Παράκλητος [το Άγιο Πνεύμα Ιωάν. ιδ΄16,17] δεν θέλει ελθεί προς εσάς. Αλλ’ αφού απέλθω, θέλω πέμψει αυτόν προς εσάς» (Ιωάν ις΄7).

Εμποδιζόμενος από την ανθρώπινη φύση, ο Άνθρωπος Ιησούς δεν ήταν πανταχού παρών, γι’αυτό και επιβαλλόταν η αναχώρησή Του. Διαμέσου του Αγίου Πνεύματος μπορούσε να είναι παντού και πάντοτε. Ο Ιησούς είπε: «Εγώ θέλω παρακαλέσει τον Πατέρα και θέλει σας δώσει άλλον Παράκλητον, διά να μένη μεθ’υμών εις τον αιώνα, το Πνεύμα της αληθείας». Και έδωσε τη βεβαιότητα ότι το Πνεύμα «μένει μεθ’ υμών και εν υμίν θέλει είσθαι. Δεν θέλω σας αφήσει ορφανούς, έρχομαι προς εσάς» (Ιωάν. ιδ΄16-18). «Το Άγιο Πνεύμα είναι αντιπρόσωπος του Χριστού, αλλά απεκδυμένο από την ανθρώπινη προσωπικότητα και ανεξάρτητο από αυτή».

Κατά την ενσάρκωση, το Άγιο Πνεύμα έφερε την παρουσία του Χριστού σε ένα πρόσωπο – τη Μαρία. Στην Πεντηκοστή, το Άγιο Πνεύμα έφερε το νικητή Χριστό στον κόσμο. Οι υποσχέσεις του Χριστού: «Δεν θέλω σε αφήσει ουδέ σε εγκαταλείψει» (Εβρ. ιγ΄5), και «εγώ είμαι μεθ’ υμών πάσας τας ημέρας, έως της συντελείας του αιώνος» (Ματθ. κη΄20), πραγματοποιήθηκαν διαμέσου του Αγίου Πνεύματος. Γι’αυτό η Καινή Διαθήκη δίνει στο Πνεύμα έναν τίτλο ο οποίος ποτέ δε χρησιμοποιήθηκε γι’ Αυτόν στην Παλαιά Διαθήκη – «το Πνεύμα του Ιησού» (Φιλιπ. α΄19.).

Όπως διαμέσου του Πνεύματος ο Πατέρας και ο Υιός κατοικούν μέσα στους πιστούς (Ιωάν. ιδ΄23), έτσι και ο μόνος τρόπος οι πιστοί να κατοικήσουν στο Χριστό είναι διαμέσου του Αγίου Πνεύματος.

4. Καθοδηγεί τις δραστηριότητες της εκκλησίας. Εφόσον το Άγιο Πνεύμα φέρει την ίδια την παρουσία του Χριστού, είναι ο αληθινός αντιπρόσωπος του Χριστού στη γη. Ως το κέντρο εξουσίας σε θέματα πίστης και διδαχής, ο τρόπος με τον οποίον οδηγεί την εκκλησία, συμφωνεί πλήρως με τη Βίβλο. «Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Προτεσταντισμού – χωρίς το οποίο δε θα υπήρχαν Διαμαρτυρόμενοι – είναι ότι το Άγιο Πνεύμα είναι ο αληθινός αντιπρόσωπος ή διάδοχος του Χριστού στη γη. Το να εξαρτόμαστε από οργανώσεις, ή ηγήτορες, ή σοφία ανθρώπων, είναι να θέσουμε το ανθρώπινο στη θέση του θείου.» 

Το Άγιο Πνεύμα είχε στενή συνεργασία με την αποστολική εκκλησία στο θέμα της διαχείρισης. Στην επιλογή των ιεραποστόλων η εκκλησία εξασφάλιζε την οδηγία Του μέσα από την προσευχή και νηστεία (Πράξ. ιγ΄1-4). Τα επιλεγμένα άτομα ήταν γνωστά για την προθυμία τους στην οδηγία του Άγίου Πνεύματος. Το βιβλίο των Πράξεων τους περιγράφει ως «πλησθείς Πνεύματος Αγίου» (Πράξ. ιγ΄9, 52). Οι δραστηριότητές τους ήταν υπό τον έλεγχό Του (Πράξ. ις΄6,7). Ο Απόστολος Παύλος θύμισε στους πρεσβυτέρους της εκκλησίας ότι το ΄Αγιο Πνεύμα τους έδωσε αυτή τη θέση (Πράξ. κ΄28).

Το Άγιο Πνεύμα παίζει σπουδαίο ρόλο στην επίλυση σοβαρών δυσκολιών, οι οποίες απειλούν την ενότητα της εκκλησίας. Μάλιστα, η Αγία Γραφή παρουσιάζει τις αποφάσεις της συνόδου της πρώτης εκκλησίας με τις λέξεις: «Εφάνη εύλογον εις το Άγιον Πνεύμα και εις ημάς» (Πράξ. ιε΄28).

5. Εφοδιάζει την εκκλησία με ειδικά χαρίσματα. Το Άγιο Πνεύμα επιδαψιλεύει ειδικά χαρίσματα στο λαό του Θεού. Στην εποχή της Παλαιάς Διαθήκης «το Πνεύμα του Κυρίου» ήρθε επάνω σε άτομα, δίνοντας εξαιρετικές δυνάμεις για να οδηγήσουν και να ελευθερώσουν τον Ισραήλ (Κριτ. γ΄10, ς΄34, ια΄29 κ.λ.π.), και την ικανότητα να προφητεύουν (Αρ. ια΄17,25,26, Β΄Σαμ. κγ΄2). Το Πνεύμα ήρθε επάνω στο Σαούλ και στο Δαβίδ όταν χρίσθηκαν ηγήτορες του λαού του Θεού (Α΄Σαμ. ι΄6,10, ις΄13). Σε μερικούς ανθρώπους η πλήρωση του Αγίου Πνεύματος τους έδωσε μοναδικές καλλιτεχνικές επιδεξιότητες (Έξ. κη΄3, λα΄3, λε΄30-35).

Και στην πρώτη εκκλησία επίσης ο Χριστός διαμέσου του Αγίου Πνεύματος επιδαψίλευσε χαρίσματα στην εκκλησία Του. Το Πνεύμα διένειμε αυτά τα πνευματικά χαρίσματα στους πιστούς όπως έκρινε κατάλληλο, για να ωφεληθεί ολόκληρη η εκκλησία (Πράξ. β΄38, Α΄Κορ. ιβ΄7-11). Προμήθευσε την ιδιαίτερη δύναμη, αναγκαία για τη διάδοση του ευαγγελίου στα πέρατα της γης (Πράξ. α΄8, δείτε επίσης το κεφάλαιο 16).

6. Γέμισε την καρδιά των πιστών. Η ερώτηση του Απόστολου Παύλου στους μαθητές της Εφέσου «ελάβατε Πνεύμα Άγιον αφού επιστεύσατε;» (Πράξ. ιθ΄2), είναι κρίσιμη ερώτηση για κάθε πιστό.

Όταν ο Απόστολος Παύλος έλαβε αρνητική απάντηση, έθεσε τα χέρια του επάνω στους μαθητές και έλαβαν το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος (Πράξ. ιθ΄6).

Αυτό το περιστατικό δείχνει ότι ο έλεγχος της αμαρτίας τον οποίον προκαλεί το Άγιο Πνεύμα και η πλήρωση της ζωής με Άγιο Πνεύμα είναι δύο διαφορετικές εμπειρίες.

Ο Χριστός έδειξε την αναγκαιότητα της γέννησης «εξ ύδατος και Πνεύματος» (Ιωάν. γ΄5). Ακριβώς πριν να αναληφθεί, ο Χριστός έδωσε την εντολή οι νεοφώτιστοι να βαπτίζονται «εις το όνομα του Πατρός, και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος» (Ματθ. κη΄19). Σύμφωνα με αυτή την εντολή, ο Απόστολος Πέτρος κήρυξε ότι «την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος» τη λαμβάνουν κατά το βάπτισμα (Πράξ. β΄38). Και ο Απόστολος Παύλος βεβαιώνει τη σπουδαιότητα του βαπτίσματος του Αγίου Πνεύματος (δείτε κεφάλαιο 14), με την παρότρυνση οι πιστοί να πλησθούν Πνεύματος Αγίου (Εφεσ. ε΄18).

Η πλήρωση του Αγίου Πνεύματος που μας μεταβάλλει στην εικόνα του Θεού, συνεχίζει το έργο του αγιασμού που άρχισε με την αναγέννηση. «Κατά το έλεος αυτού έσωσεν ημάς, διά λουτρού παλιγγενεσίας και ανακαινίσεως του Αγίου Πνεύματος, το οποίον εξέχεε πλουσίως εφ’ημάς, διά Ιησού Χριστού του Σωτήρος ημών» (Τίτ. γ΄5,6).

Η έλλειψη του Αγίου Πνεύματος καθιστά το έργο του ευαγγελίου αδύναμο. Μάθηση, τάλαντα, ευγλωττία, κάθε φυσικό και επίκτητο χάρισμα μπορεί να υπάρχουν, αλλά χωρίς την παρουσία του Αγίου Πνεύματος καμιά καρδιά δε θα αγγιχθεί, κανένας αμαρτωλός δε θα κερδιθεί στο Χριστό. Από την άλλη πλευρά, εάν ενωθούν με το Χριστό, εάν τα χαρίσματα του Πνεύματος γίνουν δικά τους, ακόμη και οι πιο φτωχοί και αγνοημένοι από τους μαθητές Του θα έχουν μια δύναμη που θα μιλάει στις καρδιές τους. Ο Θεός τους καθιστά διαύλους για να εκχυθεί η ύψιστη επιρροή στον κόσμο.

Το Άγιο Πνεύμα είναι ζωτικό. Όλες οι αλλαγές που ο Ιησούς επιφέρει σε μας, έρχονται με τη διακονία του Αγίου Πνεύματος. Ως πιστοί, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι χωρίς το Πνεύμα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε.

Σήμερα το Άγιο Πνεύμα κατευθύνει την προσοχή μας στο μέγιστο δώρο της αγάπης που ο Θεός πρόσφερε στο πρόσωπο του Υιού Του. Κάνει έκκληση να μην αντισταθούμε στις κλήσεις Του, αλλά να δεχθούμε το μόνο τρόπο με τον οποίον μπορούμε να συμφιλιωθούμε με τον αξιαγάπητο και προσηνή Πατέρα.