Το Πνεύμα για το Οποίο Δόθηκε Υπόσχεση

Ήμασταν προορισμένοι για κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος (Α΄Κορ. γ΄16). Η αμαρτία του Αδάμ και της Εύας τους χώρισε και από τον Κήπο και ως κατοικητήριο του Πνεύματος. Ο χωρισμός συνεχίζεται, και το μέγεθος της κακίας πριν από τον Κατακλυσμό έκανε το Θεό να δηλώσει: «Δεν θέλει καταμείνει πάντοτε το πνεύμα μου μετά του ανθρώπου.» (Γέν. ς΄3).

Στην εποχή της Παλαιάς Διαθήκης το Πνεύμα εφοδίαζε ορισμένα άτομα με δυνατότητες να επιτελέσουν ένα ειδικό έργο (Αρ. κδ΄2, Κριτ. ς΄34, Α΄Σαμ. ι΄6). Κατά διαστήματα είναι «εν τω μέσω» ατόμων. (Ησ. ξγ΄11). Αναμφίβολα οι γνήσιοι πιστοί είχαν πάντοτε συναίσθηση της παρουσίας Του, αλλά η προφητεία προείπε μια επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος «εις πάσαν σάρκα» (Ιωήλ β΄28) – μια εποχή όταν η μεγαλύτερη εκδήλωση του Αγίου Πνεύματος θα εγκαινίαζε μια νέα περίοδο.

΄Οσο ο κόσμος παρέμενε στα χέρια του σφετεριστή, η επιφοίτηση της πληρότητας του Αγίου Πνεύματος έπρεπε να περιμένει. Πριν το ΄Αγιο Πνεύμα μπορέσει να επιχυθεί σε κάθε σάρκα, ο Χριστός έπρεπε να ολοκληρώσει την επίγεια διακονία Του και να κάνει την εξιλαστήρια θυσία. Στρέφοντας την προσοχή στη διακονία του Χριστού που είναι διακονία του Πνεύματος, ο Ιωάννης Βαπτιστής είπε: «Εγώ μεν σας βαπτίζω εν ύδατι εις μετάνοιαν, ο δε οπίσω μου ερχόμενος . . . θέλει σας βαπτίσει εν Πνεύματι Αγίω.» (Ματθ. γ΄11). Αλλά τα ευαγγέλια δεν αποκαλύπτουν ο Χριστός να βαπτίζει με ΄Αγιο Πνεύμα. Ακριβώς λίγες ώρες πριν το θάνατό Του, ο Ιησούς υποσχέθηκε στους μαθητές Του: «Θέλω παρακαλέσει τον Πατέρα και θέλει σας δώσει άλλον Παράκλητον, διά να μένη μεθ’υμών εις τον αιώνα, το Πνεύμα της αληθείας.» (Ιωάν. ιδ΄16,17). Η υπόσχεση του βαπτίσματος του Πνεύματος πραγματοποιήθηκε στο σταυρό; Κανένα περιστέρι δεν παρουσιάσθηκε την Παρασκευή της σταύρωσης – παρά μόνο σκοτάδι και αστραπές.

Μόνο μετά την ανάστασή Του ο Χριστός εμφύσησε το Πνεύμα στους μαθητές Του (Ιωάν. κ΄22). Είπε: «Ιδού, εγώ αποστέλλω την επαγγελίαν του Πατρός μου εφ’υμάς. Σεις δε καθίσατε εν τη πόλει Ιερουσαλήμ, εωσού ενδυθήτε δύναμιν εξ ύψους.» (Λουκά κδ΄49). Αυτή τη δύναμη θα τη λάμβαναν «όταν επέλθη το ΄Αγιον Πνεύμα εφ’υμάς», κάνοντας τους μαθητές μάρτυρές Του μέχρι τα πέρατα της γης. (Πράξ. α΄8).

Ο Ιωάννης έγραψε: «Δεν ήτο έτι δεδομένον Πνεύμα ΄Αγιον, επειδή ο Ιησούς έτι δεν εδοξάσθη.» (Ιωάν. ζ΄39). Η αποδοχή της θυσίας του Χριστού από τον Πατέρα αποτελούσε προϋπόθεση για την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος.

Η νέα περίοδος ανέτειλε μόνο όταν ο νικητής Κύριός μας κάθισε στο θρόνο του ουρανού. Τότε μόνο μπορούσε να στείλει το ΄Αγιο Πνεύμα στην πληρότητά Του. Ο Πέτρος είπε: «Αφού λοιπόν υψώθη διά της δεξιάς του Θεού», «εξέχεε τούτο [το ΄Αγιο Πνεύμα]» (Πράξ. β΄33) στους μαθητές Του, οι οποίοι, περιμένοντας με αγωνία αυτό το γεγονός, «ενέμε­νον ομοθυμαδόν εις την προσευχήν και την δέησιν». (Πράξ. α΄5,14). Κατά την Πεντηκοστή, πενήντα μέρες μετά το Γολγοθά, η νέα περίοδος ξεκίνησε ορμητικά με όλη τη δύναμη της παρουσίας του Πνεύματος. «Και εξαίφνης έγεινεν ήχος εκ του ουρανού, ως ανέμου βιαίως φερομένου, και εγέμισεν όλον τον οίκον όπου ήσαν καθήμενοι [οι μαθητές] . . . και επλήσθησαν άπαντες Πνεύματος Αγίου.» (Πράξ. β΄2-4).

Η αποστολή του Ιησού καθώς και αυτή του Αγίου Πνεύματος είναι απόλυτα αλληλένδετες. Η πληρότητα του Αγίου Πνεύματος δεν μπορούσε να δοθεί μέχρις ότου ο Ιησούς ολοκληρώσει την αποστολή Του. Και ο Ιησούς, με τη σειρά Του, συνελήφθη εκ Πνεύματος Αγίου (Ματθ. α΄8-21), βαπτίσθηκε με το Πνεύμα (Μάρκ. α΄9,10), οδηγήθηκε από το Πνεύμα (Λουκά δ΄1), επιτέλεσε τα θαύματά Του διαμέσου του Πνεύματος (Ματθ. ιβ΄24-32), πρόσφερε τον εαυτό Του στο Γολγοθά διά του Πνεύματος (Εβρ. θ΄14,15), και αναστήθηκε διά του Πνεύματος (Ρωμ. η΄11).

Ο Ιησούς ήταν το πρώτο πρόσωπο που είχε την εμπειρία της πληρότητας του Αγίου Πνεύματος. Η εκπληκτική αλήθεια είναι ότι ο Κύριος θέλει να επιχύσει το Πνεύμα Του σε εκείνους οι οποίοι ειλικρινά Τον λαχταρούν.