Το Άγιο Πνεύμα είναι Αληθινά Θεός

Η Γραφή δέχεται το ΄Αγιο Πνεύμα ως Θεό. Ο Πέτρος είπε στον Ανανία ότι ψευδόμενος στο ΄Αγιο Πνεύμα, «δεν εψεύσθης εις ανθρώπους αλλά εις τον Θεόν». (Πράξ. ε΄3,4). Ο Ιησούς δίνει τον ορισμό της ασυγχώρητης αμαρτίας ως «βλασφημία κατά του Πνεύματος» λέγοντας: «΄Οστις είπη λόγον κατά του Υιού του ανθρώπου, θέλει συγχωρηθή εις αυτόν. ΄Οστις όμως είπη κατά του Πνεύματος του Αγίου, δεν θέλει συγχωρηθή εις αυτόν ούτε εν τούτω τω αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι» (Ματθ. ιβ΄31,32). Αυτό μπορεί να αληθεύει μόνο αν το ΄Αγιο Πνεύμα είναι Θεός.

Η Γραφή αποδίδει τις θείες ιδιότητες και στο ΄Αγιο Πνεύμα. Αυτός είναι ζωή. Ο Παύλος αναφέρεται σε Αυτόν ως «το Πνεύμα της ζωής» (Ρωμ. η΄2). Αυτός είναι αλήθεια. Ο Χριστός Τον ονομάζει «το Πνεύμα της αληθείας» (Ιωάν. ις΄13). Οι εκφράσεις «διά της αγάπης του Πνεύματος» (Ρωμ. ιε΄30), «το Πνεύμα το ΄Αγιον του Θεού» (Εφεσ. δ΄30) αποκαλύπτουν ότι η αγάπη και η αγιότητα είναι μέρος της φύσης Του.

Το ΄Αγιο Πνεύμα είναι παντοδύναμο. Διανέμει πνευματικά χαρίσματα «ιδία εις έκαστον καθώς θέλει» (Α΄Κορ. ιβ΄11). Είναι πανταχού παρών. Θα «μείνη» με το λαό Του «εις τον αιώνα». (Ιωάν. ιδ΄16). Κανένας δεν μπορεί να διαφύγει της επιρροής. Του (Ψαλμ. ρλθ΄7-10). Είναι επίσης παντογνώστης, «επειδή το Πνεύμα ερευνά τα πάντα, και τα βάθη του Θεού», «και τα του Θεού ουδείς γινώσκει, ειμή το Πνεύμα του Θεού». (Α΄Κορ. β΄10,11).

Τα έργα του Θεού συνδέονται με το ΄Αγιο Πνεύμα. Συμμετέχει στη δημιουργία και στην ανάσταση. Ο Ιώβ είπε: «Το Πνεύμα του Θεού με έκαμε, και η πνοή του Παντοδυνάμου με εζωοποίησε» (Ιώβ λγ΄4). Ο Ψαλμωδός λέει: «Εξαποστέλ­λεις το πνεύμα σου, κτίζονται.» (Ψαλμ. ρδ΄30). Ο Παύλος δήλωσε: «Ο αναστήσας τον Χριστόν εκ νεκρών, θέλει ζωοποιήσει και τα θνητά σώματα υμών, διά του Πνεύματος αυτού του κατοικούντος εν υμίν.» (Ρωμ. η΄11).

Μόνο ένας πανταχού παρών προσωπικός Θεός, όχι μια απρόσωπη επιρροή, ούτε μια δημιουργημένη ύπαρξη θα μπορούσε να επιτελέσει το θαύμα να φέρει το θεϊκό Χριστό σε ένα άτομο – τη Μαρία. Στην Πεντηκοστή το Πνεύμα έκανε το Θεάνθρωπο Ιησού παγκοσμίως παρόντα σε εκείνους οι οποίοι ήθελαν να Τον δεχθούν.

Το ΄Αγιο Πνεύμα λαμβάνεται ίσος προς τον Πατέρα και τον Υιόν στην ιερολογία του βαπτίσματος (Ματθ. κη΄19), στην αποστολική ευλογία (Β΄Κορ. ιγ΄13), και στην αναφορά για τα πνευματικά χαρίσματα (Α΄Κορ. ιβ΄4-6).