Τα Αποτελέσματα της Σώζουσας Διακονίας του Χριστού

Η εξιλαστήρια διακονία του Χριστού επηρεάζει όχι μόνο την ανθρώπινη φυλή, αλλά το σύμπαν ολόκληρο.

Συμφιλίωση σε Όλο το Σύμπαν. Ο Παύλος αποκαλύπτει τη μεγαλοσύνη της σωτηρίας του Χριστού μέσα στην εκκλησία και διαμέσου αυτής: «Διά να γνωρισθή τώρα διά της εκκλησίας εν τοις επουρανίοις εις τας αρχάς και τας εξουσίας η πολυποίκιλος σοφία του Θεού.» (Εφεσ. γ΄10). Και αλλού βεβαιώνει ότι ευδόκησε ο Θεός διαμέσου του Ιησού «να συνδιαλλάξη τα πάντα προς εαυτόν, ειρηνοποιήσας διά του αίματος του σταυρού αυτού, δι’αυτού, είτε τα επί της γης είτε τα εν τοις ουρανοίς». (Κολ. α΄20). Ο Παύλος αποκάλυψε τα εκπληκτικά αποτελέσματα της συμφιλίωσης: «Διά να κλίνη εις το όνομα του Ιησού παν γόνυ επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων, και πάσα γλώσσα να ομολογήση ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος, εις δόξαν Θεού Πατρός.» (Φιλιπ. β΄10,11).

Η Υπεράσπιση του Νόμου του Θεού. Η τέλεια εξιλαστήρια θυσία του Χριστού ύψωσε τη δικαιοσύνη και την αγαθοσύνη του αγίου νόμου του Θεού καθώς και τον ευμενή χαρακτήρα Του. Ο θάνατος του Χριστού και τα λύτρα ικανοποίησαν τις απαιτήσεις του νόμου (ότι η αμαρτία πρέπει να τιμωρηθεί), δικαιώνοντας συγχρόνως τους μετανοούντες αμαρτωλούς με τη χάρη και το έλεός Του. Ο Παύλος είπε: «Κατέκρινε την αμαρτίαν εν τη σαρκί, διά να πληρωθή η δικαιοσύνη του νόμου εις ημάς τους μη περιπατούντας κατά την σάρκα, αλλά κατά το Πνεύμα.» (Ρωμ. η΄3,4).

Δικαίωση . Η συμφιλίωση γίνεται αποτελεσματική, μόνο όταν η συγχώρηση γίνεται δεκτή. Ο άσωτος υιός συμφιλιώθηκε με τον πατέρα του όταν δέχθηκε την αγάπη και τη συγχώρηση του πατέρα του.

«΄Οσοι με την πίστη δέχονται ότι ο Θεός συμφιλιώθηκε με τον κόσμο διαμέσου του Χριστού και υποτάσσονται σε Αυτόν, θα λάβουν από το Θεό το ανεκτίμητο δώρο της δικαίωσης με τον άμεσο καρπό της ειρήνης με το Θεό. (Ρωμ. ε΄1). Μη όντας πια αντικείμενο θείας οργής, οι δικαιωμένοι πιστοί γίνονται αντικείμενο θείας εύνοιας. Με ελεύθερη πρόσβαση στο θρόνο του Θεού διά του Χριστού, λαμβάνουν τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος για να καταρρίψουν το μεσότοιχο του φραγμού της εχθρότητας μεταξύ των ανθρώπων, που συμβολιζόταν με την εχθρότητα μεταξύ των Ιουδαίων και των Εθνικών. (Εφεσ. β΄14-16).» 15

Η Ματαιότητα της Σωτηρίας με τα Έργα. Η διακονία του Θεού για τη συμφιλίωση αποκαλύπτει τη ματαιότητα των ανθρώπινων προσπαθειών να επιτευχθεί η σωτηρία με τα έργα του νόμου. Η βαθιά γνώση της θείας χάρης οδηγεί στην αποδοχή της δικαίωσης μέσα από την πίστη στον Ιησού Χριστό. Η ευγνωμοσύνη εκείνων που γνωρίζουν την εμπειρία της συγχώρησης, καθιστά την υπακοή μια χαρά. Τότε τα έργα δεν είναι η βάση της σωτηρίας αλλά η καρποφορία της. 16

Μια Νέα Σχέση με το Θεό. Η εμπειρία της θείας χάρης την οποία προσφέρει η τέλεια ζωή υπακοής του Χριστού, η δικαιοσύνη Του και ο εξιλαστήριος θάνατος ως δώρο, οδηγεί σε μια βαθύτερη σχέση με το Θεό. Ευγνωμοσύνη, δοξολογία και χαρά ανυψώνονται, η υπακοή γίνεται τρυφή, η μελέτη του λόγου Του χαρά, και η διάνοια χώρος ετοιμασμένος για να διαμείνει το ΄Αγιο Πνεύμα. Μια νέα σχέση λαμβάνει χώρα ανάμεσα στο Θεό και στο μετανοούντα αμαρτωλό. Είναι μια συναναστροφή που βασίζεται στην αγάπη και στο θαυμασμό, και όχι στο φόβο και στην υποχρέωση. (Ιωάν. ιε΄1-10).

΄Οσο περισσότερο καταλαβαίνουμε τη χάρη του Θεού στο φως του σταυρού, τόσο λιγότερο θα αισθανόμαστε αυτοδικαίωση και τόσο περισσότερο θα συνειδητοποιούμε πόσο ευλογημένοι είμαστε. Η ίδια δύναμη του Αγίου Πνεύματος που ενήργησε στο Χριστό κατά την ανάστασή Του, θα μεταβάλει τη ζωή μας. Αντί για την πτώση, θα έχουμε την εμπειρία της καθημερινής νίκης κατά της αμαρτίας.

Το Κίνητρο για Αποστολή. Η θαυμαστή αγάπη που αποκαλύπτεται στη διακονία του Θεού για συμφιλίωση διαμέσου του Ιησού Χριστού, μας δίνει το κίνητρο να μοιρασθούμε το ευαγγέλιο με άλλους. ΄Οταν έχουμε μέσα μας αυτή την εμπειρία, δεν μπορούμε να κρατήσουμε μυστικό το γεγονός ότι ο Θεός δε θα λογαριάσει την αμαρτία εκείνων οι οποίοι δέχονται τη θυσία του Χριστού για τις αμαρτίες. Θα δώσουμε στους άλλους τη συγκινητική πρόσκληση του ευαγγελίου «συνδιαλλάγητε προς τον Θεό, διότι τον μη γνωρίσαντα αμαρτίαν έκαμεν υπέρ ημών αμαρτίαν, διά να γείνωμεν ημείς δικαιοσύνη του Θεού δι’αυτού.» (Β΄Κορ. ε΄20,21).