Η Προέλευση του Ανθρώπου

Αν και σήμερα πολλοί πιστεύουν ότι οι ανθρώπινες υπάρξεις κατάγονται από κατώτερες μορφές ζωικής ύπαρξης και είναι αποτέλεσμα φυσικών διαδικασιών μέσα από δισεκατομμύρια χρόνια, μια τέτοια ιδέα δεν εναρμονίζεται με τη βιβλική αφήγηση. Το ότι οι ανθρώπινες υπάρξεις πέρασαν στη διαδικασία του εκφυλλισμού είναι ουσιώδες κατά τη βιβλική άποψη για τη φύση του ανθρώπου. 1

Ο Θεός Δημιούργησε τον ΄Ανθρωπο. Η προέλευση της ανθρώπινης φυλής αποτελεί θεία απόφαση. Ο Θεός είπε: «Ας κάμωμεν άνθρωπον». (Γέν. α΄26). Ο πληθυντικός «κά­μω­μεν» αναφέρεται στην Τριαδική Θεότητα – Θεός ο Πατέρας, Θεός ο Υιός, Θεός το ΄Αγιο Πνεύμα. (Δείτε το κεφάλαιο 2). Με το σκοπό αυτόν ο Θεός δημιούργησε την πρώτη ανθρώπινη ύπαρξη (Γέν. α΄27).

Δημιουργημένος από το Χώμα της Γης. Ο Θεός διαμόρφωσε τον άνθρωπο «από χώματος εκ της γης» (Γέν. β΄7), χρησιμοποιώντας προϋπάρχουσα ύλη αλλά όχι άλλες μορφές ζωής, όπως θαλάσσια ζώα ή τετράποδα. Δεν εισήγαγε «πνοήν ζωής» μέχρι να έχει δημιουργήσει κάθε όργανο και να το τοποθετήσει στη θέση του, ώστε να γίνει ο άνθρωπος ζωντανό πρόσωπο.

Δημιουργημένος κατά το Θείο Πρότυπο. Ο Θεός δημιούργησε το καθένα από τα άλλα ζώα – ψάρια, πουλιά ερπετά, έντομα, μαστοφόρα κ.λ.π. «κατά το είδος αυτών». (Γέν. α΄21,24,25). Το κάθε είδος είχε ένα τυπικό σχήμα και την ικανότητα να παράγει το είδος του. Ο άνθρωπος όμως, δημιουργήθηκε κατά το θείο πρότυπο, όχι κατά τον τύπο του ζωικού βασιλείου. Ο Θεός είπε: «Ας κάμωμεν άνθρωπον κατ’εικόνα ημών, καθ’ομοίωσιν ημών.» (Γέν. α΄26). Εδώ υπάρχει μια σαφής διακοπή ανάμεσα στις ανθρώπινες υπάρξεις και στο ζωικό βασίλειο. Η γενεαλογική καταχώρηση στο κατά Λουκά ευαγγέλιο το οποίο περιγράφει την προέλευση της ανθρώπινης φυλής, εκφράζει αυτή τη διαφορά με τρόπο απλό αλλά εμβριθή: «του Αδάμ, του Θεού». (Λουκά γ΄38).

Η Υψηλή Θέση του Ανθρώπου. Η δημιουργία του ανθρώπου ήταν το ζενίθ όλης της Δημιουργίας. Ο Θεός ανέθεσε στον άνθρωπο, τον δημιουργημένο κατά την εικόνα του κυρίαρχου Θεού, την ευθύνη του Πλανήτη Γη και όλης της ζωικής ύπαρξης. Ο L. Berkhof δηλώνει για τον Αδάμ: «Ήταν καθήκον του και προνόμιο να κάνει όλη τη φύση και όλα τα δημιουργημένα πλάσματα τα οποία τοποθετήθηκαν υπό την κυριαρχία του, να είναι υποταγμένα στη θέληση και στις προθέσεις του, ώστε αυτός και όλη η ένδοξη κυριαρχία του να υπερυψώνουν τον παντοδύναμο Δημιουργό και Κύριο του σύμπαντος. Γέν. α΄28, Ψαλμ. η΄4-9.» 2

Η Ενότητα της Ανθρώπινης Φυλής. Οι γενεαλογίες στη Γένεση αποδεικνύουν ότι οι διαδοχικές γενεές μετά τον Αδάμ και την Εύα προήλθαν από αυτό το πρώτο ζευγάρι. Σαν άνθρωποι, όλοι μοιραζόμαστε την ίδια φύση, η οποία αποτελεί μια γενετική ή γενεαλογική ενότητα. Ο Παύλος είπε στους αρχαίους Αθηναίους: «Έκαμεν (ο Θεός) εξ ενός αίματος παν έθνος ανθρώπων, διά να κατοικώσιν εφ’όλου του προσώπου της γης.» (Πράξ. ιζ΄26).

Επιπλέον, βλέπουμε άλλες ενδείξεις της οργανικής ενότητας της φυλής μας από τις βιβλικές δηλώσεις ότι η παράβαση του Αδάμ έφερε την αμαρτία και το θάνατο σεόλους και τη δυνατότητα σωτηρίαςόλων διά του Ιησού Χριστού (Ρωμ. ε΄12, Α΄Κορ. ιε΄21,22).