ΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΡΠΑΓΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ;

Πολλοί Προτεστάντες Χριστιανοί πιστεύουν ότι η παρούσα φάση του σχεδίου του Θεού αποτελεί τους “καιρούς των εθνών”[1].  Διδάσκουν ότι οι πιστοί θα “αρπαχθούν” μυστικά—δηλαδή ο Θεός θα τους πάρει στον ουρανό πριν από τη Μεγάλη Θλίψη.  Η “μυστική αρπαγή” θα ακολουθηθεί από μια επτάχρονη περίοδο θλίψης, η οποία αποτελεί τη φάση του σχεδίου του Θεού για το προσηλυτισμό των Εβραίων και των ανθρώπων που δεν σώθηκαν (δεν αρπάχτηκαν) πριν από τη Μεγάλη Θλίψη.

Η παραπάνω θεωρία έχει γίνει δημοφιλής μέσα από βιβλία και ταινίες, όπως η σειρά “Left Behind” (αφέθηκα πίσω) που περιγράφει μια αιφνίδια εξαφάνιση των Χριστιανών, οι οποίοι αρπάζονται από το τιμόνι του αυτοκινήτου, από αεροπλάνα ή από το κρεβάτι τους.  Η σφραγίδα των 144.000, σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, αποτελεί τον προσηλυτισμό των Εβραίων, οι οποίοι θα κηρύξουν το ευαγγέλιο κατά την επόμενη περίοδο, καθώς οι σωσμένοι θα τους κοιτάζουν από μια ασφαλή και πλεονεκτική θέση στον ουρανό.

Παρόλο που είναι μια ευχάριστη θεωρία και όλοι μας θα θέλαμε να αποφύγουμε τη Μεγάλη Θλίψη, δεν υποστηρίζεται από την Αγία Γραφή.  Αντί να βασίζεται σε μια σαφή διδασκαλία της Αγίας Γραφής, η μυστική αρπαγή παρουσιάζεται πρώτα ως θεωρία και έπειτα γίνεται μια προσπάθεια να βρεθούν κάποια εδάφια που δήθεν την υποστηρίζουν.  Αν τα μελετήσουμε όμως σύμφωνα με το ευρύτερο νόημα των χωρίων στα οποία ανήκουν τότε θα συμπεράνουμε ότι στην πραγματικότητα διδάσκουν ακριβώς το αντίθετο.

Μία από τις κύριες περικοπές που χρησιμοποιούν οι υπέρμαχοι της μυστικής αρπαγής βρίσκεται στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο 24:40,41: “Τότε, δυο θα είναι στο χωράφι· ο ένας παραλαμβάνεται, και ο άλλος αφήνεται.  Δυο γυναίκες θα αλέθουν στον μύλο· μια παραλαμβάνεται, και μια αφήνεται”.  Το σενάριο που παρουσιάζεται είναι ότι, ενώ οι άνθρωποι θα επιδίδονται στις καθημερινές ασχολίες τους, ξαφνικά μερικοί θα αρπαχτούν στον ουρανό και άλλοι θα αφεθούν και θα βιώσουν τη Μεγάλη Θλίψη.  Ωστόσο, μια προσεκτική ανάγνωση της περικοπής μας δείχνει ότι η παραπάνω περιγραφή τονίζει τα προηγούμενα εδάφια—“Όπως στις ημέρες πριν από τον κατακλυσμό έτρωγαν και έπιναν, νυμφεύονταν και νύμφευαν, ως την ημέρα κατά την οποία ο Νώε μπήκε μέσα στην κιβωτό· και δεν κατάλαβαν, μέχρις ότου ήρθε ο κατακλυσμός, και τους σήκωσε[2] όλους, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου.  Τότε δυο θα είναι στο χωράφι· ο ένας παραλαμβάνεται, και ο άλλος αφήνεται...” (Ματθαίου 24:38-40).  Δεν ήταν η κιβωτός που παρέλαβε τους δίκαιους σε έναν ασφαλές μέρος, αλλά ο κατακλυσμός παρέλαβε τους ασεβείς και τους οδήγησε στην καταστροφή.  Εκείνοι που “αφέθηκαν” ήταν οι δίκαιοι—“Και εξαλείφθηκε κάθε τι που υπήρχε επάνω στο πρόσωπο της γης, από άνθρωπο μέχρι κτήνος, μέχρι ερπετό και μέχρι πουλί του ουρανού, και εξαλείφθηκαν από τη γη· έμενε[3] δε μόνον ο Νώε, και όσα ήσαν μαζί του μέσα στην κιβωτό” (Γένεση 7:23).

Η παραπάνω ερμηνεία συμφωνεί και με την παράλληλη περικοπή του κατά Λουκάν Ευαγγελίου 17:34-37.  Ο Ιησούς είπε: “Δυο θα βρίσκονται στο χωράφι· ο ένας παραλαμβάνεται, και ο άλλος αφήνεται”.  Οι μαθητές αναρωτήθηκαν που θα παραληφθούν—“Και αποκρινόμενοι του λένε: Κύριε, που;  Κι εκείνος είπε σ’ αυτούς: Όπου είναι το σώμα, εκεί θα συγκεντρωθούν οι αετοί”.  Με άλλα λόγια, αυτοί που θα παραληφθούν είναι εκείνοι που θα καταστραφούν, τα σώματα των οποίων θα γίνουν γεύμα για τα πουλιά, όπως περιγράφεται στην Αποκάλυψη 19:17,18,21 που απεικονίζει τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και το “συμπόσιο των ορνέων”[4].  Εκείνοι που θα αφεθούν αποτελούν εμάς “που ζούμε, όσοι απομένουμε στην παρουσία του Κυρίου” (Α΄ Θεσσαλονικείς 4:15).

Η θεωρία της μυστικής αρπαγής διδάσκει ότι η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού θα πραγματοποιηθεί σε δύο φάσεις, η πρώτη (η οποία συμπίπτει με την ανάσταση των δικαίων) που γίνεται μυστικά πριν από την Μεγάλη Θλίψη και η δεύτερη που γίνεται ορατή στο τέλος της Μεγάλης Θλίψης.  Θεωρείται ότι περικοπές, όπως η Α΄ Θεσσαλονικείς 4:13-18 και Α΄ Κορινθίους 15:50-54, υποστηρίζουν τη μυστική αρπαγή, ενώ η Ματθαίου 24:27-31 περιγράφει την ορατή Παρουσία του Χριστού.  Όμως μια απλή σύγκριση των τριών χωρίων δείχνει ότι:
α) Η αρπαγή γίνεται ταυτόχρονα με την ανάσταση αυτών “που κοιμήθηκαν με πίστη στον Ιησού” (Α΄ Θεσσαλονικείς 4:15),
β) Η ανάσταση δεν είναι καθόλου μυστική· θα είναι πολύ ηχηρή “με πρόσταγμα (αρχ. κελεύσματι), με φωνή αρχαγγέλου, και με σάλπιγγα Θεού” (Α΄ Θεσσαλονικείς 4:16), 
γ)  Η “έσχατη σάλπιγγα”, δηλαδή η “δυνατή φωνή σάλπιγγας”, την οποία περιέγραψε ο Ιησούς ( Α΄Κορινθίους 15:52, Ματθαίου 24:31), λαμβάνει χώρα στην ορατή Δευτέρα Παρουσία του Χριστού.

Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι δεν υπάρχει καμιά αναφορά στα εδάφια αυτά για μια μυστική αρπαγή.

Επιπλέον, η περικοπή Αποκάλυψη 20:4,5 διδάσκει σαφώς ότι η “πρώτη ανάσταση” (η οποία, σύμφωνα με την Α΄Θεσσαλονικείς 4:13-18 και Α΄ Κορινθίους 15:50-54 συμπίπτει με την αρπαγή των δικαίων) λαμβάνει χώρα κατά τη Δευτέρα Παρουσία στην αρχή της χιλιετίας, και όχι με έναν μυστικό τρόπο επτά χρόνια πριν από αυτή.  Μια μελέτη των υπόλοιπων περικοπών που δήθεν υποστηρίζουν τη Μυστική αρπαγή δείχνει ότι καμία απ’ αυτές δεν διδάσκει ότι οι δίκαιοι θα αναληφθούν μυστικά στον ουρανό αμέσως πριν από τη Μεγάλη Θλίψη[5].

Το όλο θέμα δεν έχει μόνο ένα θεολογικό ενδιαφέρον για την σωστή ερμηνεία κάποιον χωρίων.  Πρέπει να σκεφτούμε ότι κάθε λανθασμένη διδασκαλία μπορεί να γίνει εργαλείο στα χέρια του Σατανά κατά τον έσχατο καιρό.  Αναμφίβολα κατά την διάρκεια της χαώδους κατάστασης που θα επικρατήσει στην αρχή της Μεγάλης Θλίψης πολλοί Χριστιανοί θα πιστέψουν ότι μια μυστική αρπαγή έχει λάβει χώρα, και ότι οι ίδιοι έχουν μείνει πίσω.  Ο Σατανάς τότε θα προσπαθήσει να εκμεταλλευθεί την απελπισία τους με τη σκέψη ότι η πίστη τους ήταν ανεπακής, ώστε να τους βάλει σε πειρασμό να την  εγκαταλείψουν εντελώς.

Πράγματι, επικρατεί μεγάλη σύγχυση σχετικά με τη Μεγάλη Θλίψη, τον ρόλο των Εβραίων και τη δήθεν μυστική αρπαγή που βασίζεται σε παρερμηνείες της προφητείας των εβδομήντα εβδομάδων του Δανιήλ 9.  Για μια ανάλυση αυτής της σημαντικής προφητείας διάβασε το Παράρτημα 4—Η Μυστική Αρπαγή στο Βιβλίο.

Σύμφωνα με το Βιβλίο της Αποκάλυψης, τώρα βρισκόμαστε στην περίοδο της Εκκλησίας της Λαοδικείας, μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από πλούτη και πνευματική αδιαφορία.  Τώρα ο Θεός σφραγίζει τους 144.000 (από τις 12 πνευματικές φυλές), οι οποίοι θα προσφέρουν στον κόσμο το τελευταίο κάλεσμα σε μετάνοια.  Όταν η Μεγάλη Θλίψη ξεκινήσει (οι επτά σάλπιγγες), οι 144.000 θα προστατευτούν μέχρι ενός σημείου από τη σφραγίδα, αλλά θα υποστούν διωγμούς, ιδιαίτερα, όταν εμφανιστεί το θηρίο (ο αντίχριστος).   Ένα μεγάλο πλήθος θα ανταποκριθεί στο κάλεσμά τους, και θα βγει από τη Βαβυλώνα.

Η συμμαχία της Βαβυλώνας θα προσπαθήσει να τους εξολοθρέψει, αλλά θα εμποδιστεί από τις Επτά Τελευταίες Πληγές που θα φέρει ο Θεός.  Η τελευταία προσπάθεια της θα είναι η Μάχη του Αρμαγεδών, αλλά τότε ο Ιησούς Χριστός θα επιστρέψει στη γη.  Όλοι οι νεκροί εν Χριστώ θα αναστηθούν και μαζί με τους πιστούς που θα περάσουν τη Μεγάλη Θλίψη θα αρπαχθούν σε συνάντηση προς τον Κύριο.  Ολόκληρο το χρονικό των έσχατων καιρών εξηγείται με λεπτομέρειες και με αποδεικτικά χωρία μέσα από την Αγία Γραφή στο Βιβλίο.

Η πραγματική “αρπαγή” συνοψίζεται στην Α΄ Θεσσαλονικείς 4:15-17: “Εμείς που ζούμε, όσοι απομένουμε στην παρουσία του Κυρίου, δεν θα προλάβουμε αυτούς που κοιμήθηκαν· δεδομένου ότι, ο ίδιος ο Κύριος θα κατέβει από τον ουρανό με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου, και με σάλπιγγα Θεού, κι αυτοί που πέθαναν εν Χριστώ θα αναστηθούν πρώτα· έπειτα, εμείς που ζούμε, όσοι απομένουμε, θα αρπαχτούμε μαζί τους με σύννεφα σε συνάντηση του Κυρίου στον αέρα· κι έτσι, θα είμαστε πάντοτε μαζί με τον Κύριο”.


[1] Οι dispensationalists (εκείνοι που πιστεύουν σε διαφορετικές φάσεις του σχεδίου του Θεού) αναφέρουν εδάφια, όπως Λουκά 21:24 “Η Ιερουσαλήμ θα είναι πατούμενη από τα έθνη, μέχρις ότου εκπληρωθούν οι καιροί των εθνών”, ως απόδειξη ότι ο Θεός έχει διαφορετικά σχέδια για την σωτηρία των Εβραίων και διαφορετικά για τους Εθνικούς.  Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, το σχέδιο του Θεού για τους Εβραίους κατά τη περίοδο της Παλαιάς Διαθήκης ήταν να σωθούν μέσω της υπακοής τους στον νόμο Του.  Κατά τη “φάση” των εθνών οι εθνικοί θα μπορούν να σωθούν “κατά χάρη διαμέσου της πίστης” (Εφεσίους 2:8).  Οι Εβραίοι θα έχουν μια δεύτερη ευκαιρία για σωτηρία κατά την διάρκεια της Μεγάλης Θλίψης, μετά από την “αρπαγή” της Εκκλησίας.  Σε αυτή την περίοδο οι Εβραίοι που έχουν σωθεί θα κηρύξουν το Ευαγγέλιο στους ανθρώπους που θα έχουν “αφεθεί πίσω”
[2] Η λέξη στο αρχαίο κείμενο είναί ήρεν (αρχ. ρήμα Αίρω). Συνεπώς, αυτή η παραβολή δεν στηρίζει την άποψη ότι οι δίκαιοι θα αναληφθούν στον ουρανό πριν από τη Δευτέρα Παρουσία, αλλά καταδεικνύει ότι οι ασεβείς θα αναληφθούν προς απώλεια κατά τη Δευτέρα Παρουσία.
[3] Η Εβραϊκή λέξη για το ρήμα “μένω” είναι τσαρ, που έχει την έννοια “απομένω, αφήνομαι πίσω”. Έτσι δε στηρίζεται η θεωρία ότι οι ασεβείς θα αφεθούν πίσω στη “μυστική αρπαγή”, αλλά ότι οι δίκαιοι θα απομείνουν μέχρι την Παρουσία του Χριστού. 
[4] “Και είδα έναν άγγελο να στέκεται μέσα στον ήλιο· και έκραξε με δυνατή φωνή, λέγοντας προς όλα τα όρνεα που πετούν στο μέσον του ουρανού: Ελάτε, και συγκεντρώνεστε στο δείπνο του μεγάλου Θεού, για να φάτε σάρκες βασιλιάδων και σάρκες χιλιάρχων, και σάρκες ισχυρών, και σάρκες αλόγων κι εκείνων που κάθονται επάνω σ’ αυτά, και σάρκες όλων των ελεύθερων και των δούλων, και μικρών και μεγάλων... Και όλα τα όρνεα χόρτασαν από τις σάρκες τους” (Αποκάλυψη 19:17,18,21).
[5] Οι περικοπές που δήθεν υποστηρίζουν τη θεωρία της μυστικής αρπαγής περιλαμβάνουν και τις ακόλουθες: Ιων. 14:1-3, Ρωμαίους 8:19, Α΄ Κορινθίους 1:7,8, 15:51-53, 16:22, Φιλιππησίους 3:20,21, 4:5, Κολοσσαείς 3:4, Α΄ Θεσσαλονικείς 1:10, 2:19, 4:13-18, 5:9, 5:23, Β΄ Θεσσαλονικείς 2:1, Α΄ Τιμόθεο 6:14, Β΄ Τιμ 4:1, 4:8, Τίτο 2:13, Εβραίους 9:28, Ιωκ. 5:7-9, Α΄ Πέτρου 1:7,13, 5:4, Α΄ Ιων. 2:28-3:2, Ιούδα 21, Αποκάλυψη 2:25, 3:10.  Ο κατάλογος αυτός αναφέρεται στο βιβλίοRevelationUnveiled , Tim LaHaye, Zondervan 1999.  Καμία από τις περικοπές αυτές δεν αναφέρει ότι οι δίκαιοι θα πάνε στον ουρανό πριν από τη Μεγάλη Θλίψη.

Πες μας τη γνώμη σου

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ NET



  • Share |