Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Ο Ιωάννης “είδε ένα άλλο σημείο μέσα στον ουρανό... επτά αγγέλους, που είχαν τις επτά τελευταίες πληγές, επειδή σ’ αυτές πραγματοποιήθηκε ο θυμός του Θεού” (Αποκάλυψη 15:1).  Πολλοί άνθρωποι έχουν την εντύπωση ότι ο Θεός είναι θυμωμένος και εκδικητικός, κάποιος που προσβάλλεται εύκολα και δεν ανέχεται την “κακή” συμπεριφορά, ιδιαίτερα αν αυτή έχει κάποια σχέση με διασκέδαση.  Αυτή η αντίληψη είναι εντελώς αντίθετη με τον χαρακτήρα του Θεού, ο οποίος δημιούργησε τον άνθρωπο για να μείνει στον κήπο της Εδέμ (η Εβραϊκή λέξη “Εδέμ” σημαίνει απόλαυση).  “Ο Θεός είναι αγάπη” (Α΄ Ιων. 4:8,16) που σημαίνει ότι όλα όσα κάνει, αποτελούν έκφραση αγάπης.

Σε όλη την Αγία Γραφή η φράση “ο θυμός (ή η οργή) του Θεού” χρησιμοποιείται, για να περιγράψει τις καταστρεπτικές ενέργειες, τις οποίες ο Θεός πρέπει να επιτελέσει εναντίον των ανθρώπων.  Για παράδειγμα, αντιδρώντας στις αμαρτίες των παιδιών του Ισραήλ, ο Θεός τους προειδοποίησε: “Ο θυμός μου θα εξαφθεί, και θα σας θανατώσω με μάχαιρα· και οι γυναίκες σας θα είναι χήρες, και τα παιδιά σας ορφανά” (Έξοδος 22:24).  Δεν πρέπει να συμπεράνουμε από το παραπάνω ή άλλα παρόμοια εδάφια ότι ο Θεός θέλει να υπάρχουν χήρες και ορφανά ή πως δεν μπορεί να διατηρήσει τον αυτοέλεγχό Του.  Το εδάφιο απλά λέει ότι εξαιτίας ορισμένων συμπεριφορών (σε αυτή την περίπτωση τα προηγούμενα εδάφια αναφέρουν την μαγεία, την κτηνοβασία, τις θυσίες προς τα είδωλα και την κακοποίηση των ξένων, των χηρών και των ορφανών), ο Θεός θα “θανατώσει με μάχαιρα”.

Η απόφαση του Θεού να επιτρέψει ή ακόμα και να προκαλέσει τον θάνατο ενός ανθρώπου δεν πρέπει να φαντάζει παράξενη αφού ζούμε σε έναν αμαρτωλό κόσμο και τελικά όλοι θα πεθάνουμε.  Σε κάποιες περιπτώσεις θεωρούμε τον θάνατο ως ευλογία, π.χ. για ανθρώπους που υποφέρουν από μια ανίατη ασθένεια.  Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ασθένεια πιο ανίατη από την αμαρτία, η οποία προκαλεί οδύνη και δεινά και για τον δράστη και γι’ αυτούς που βρίσκονται μέσα στη σφαίρα επιρροής του.  Όταν τελικά ο Θεός εξαπολύει την οργή Του, έχει δίκιο.

Ένας από τους σκοπούς της οργής του Θεού είναι να προστατέψει τα παιδιά Του από τους εχθρούς τους.  Ο Δαβίδ, κυνηγημένος από τον Σαούλ, έγραψε: “Ελευθέρωσε με από τους εχθρούς μου, Θεέ μου, υπεράσπισέ με... επειδή, να, ενεδρεύουν την ψυχή μου... Κατάστρεψέ τους, με οργή, κατάστρεψέ τους, ώστε να μην υπάρχουν” (Ψαλμοί 59:1-3, 13).  Το τυραννικό θρησκευτικό-πολιτικό σύστημα που αποκαλείται “Βαβυλώνα”, ηγούμενο από το θηρίο (τον αντίχριστο), θα προσπαθήσει να εξολοθρεύσει τον λαό του Θεού μέσω του χαράγματος και του αριθμού του θηρίου και την επιβολή της θανατικής ποινής.  Ο Θεός θα επέμβει, όχι μόνο για να προστατεύσει τα παιδιά Του από τον θάνατο, αλλά και για να προφυλάξει τους εξαπατημένους οπαδούς του θηρίου από το να φορτωθούν την ενοχή για τον θάνατο των αγίων.

Σε ορισμένες περιπτώσεις ο Θεός αναγκάζεται να εξαπολύσει την οργή Του ακόμα και στα δικά Του παιδιά.  Αυτό μπορεί να συμβεί αν η αμαρτία τους απειλεί τη σχέση τους με Αυτόν.  Σε τέτοιες περιπτώσεις ο Θεός μπορεί να επιτρέψει δοκιμασίες, με σκοπό να τα σωφρονίσει, ώστε να μετανοήσουν.  Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Θεός θα συνεχίσει να επιβάλει τον “λυτρωτικό θυμό” Του σε εκείνους που σταθερά απορρίπτουν τις ενέργειές Του.  Πάντα σέβεται την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου, και εκείνοι που αποβάλλουν τον Θεό τελικά θα παραδοθούν στις συνέπειες της απόφασής τους.

Ο κύριος στόχος της οργής του Θεού είναι η εξάλειψη της αμαρτίας.  Δεν μπορεί να υπάρξει χαρά, ειρήνη και αρμονία στο σύμπαν όσο υπάρχει αμαρτία.  Για το καλό της δημιουργίας ο Θεός πρέπει να την τερματίσει.  Όμως αυτό συνεπάγεται ότι οι αμαρτωλοί που θα αρνηθούν να αφήσουν τις αμαρτίες τους θα πρέπει επίσης να εξολοθρευτούν.

Εφόσον ο Θεός πρέπει να εξαλείψει την αμαρτία, αλλά “δεν θέλει μερικοί να απολεστούν, αλλά να έρθουν όλοι σε μετάνοια” (Β΄ Πέτρου 3:9), η οργή Του πάντα αποτελεί το ύστατο μέτρο, όταν κάθε άλλη προσπάθεια να φέρει τον αμαρτωλό σε μετάνοια έχει αποτύχει.  Ένα σχετικό παράδειγμα είναι η ιστορία των Ισραηλιτών που έπρεπε να υποστούν την αιχμαλωσία εξαιτίας της επανάστασης τους: “Ο Κύριος, ο Θεός των πατέρων τους, τους παρήγγειλε διαμέσου των απεσταλμένων του, εγειρόμενος το πρωί και εξαποστέλλοντας· επειδή, λυπόταν τον λαό του, και το κατοικητήριό του.  Αυτοί, όμως, χλεύαζαν τους απεσταλμένους του Θεού, και καταφρονούσαν τα λόγια του, και κορόιδευαν τους προφήτες του, μέχρις ότου η οργή του Κυρίου ανέβηκε εναντίον του λαού του, ώστε θεραπεία δεν υπήρχε” (Β΄ Χρονικών 26:15,16).

Ο Θεός ονομάζει την καταστροφή της αμαρτίας και των αμαρτωλών “το παράδοξο έργο” Του (Ησαΐας 28:21)·  παράδοξο, επειδή Αυτός είναι η πηγή της ζωής και είναι η φύση Του να ευλογεί: “Εγώ δεν θέλω τον θάνατο αυτού που πεθαίνει, λέει ο Κύριος ο Θεός” (Ιεζεκιήλ 18:32).  Η έκκληση του Θεού πάντα είναι η εξής: “Υποταχθείτε στον Κύριο και μπείτε μέσα στο αγιαστήριό του, που αγίασε στον αιώνα· και δουλέψτε τον Κύριο τον Θεό σας, για να αποστρέψει την έξαψη του θυμού του από σας” (Β΄ Χρονικών 30:8), “Απορρίψτε από σας όλες τις ανομίες σας, που ανομήσατε σε μένα, και κάντε για τον εαυτό σας νέα καρδιά και νέο πνεύμα· γιατί να πεθάνετε, οίκος Ισραήλ;” (Ιεζεκιήλ 18:31).

Η Αγία Γραφή με κανένα σημείο της δεν διδάσκει, όπως πολλοί ισχυρίζονται, ότι η οργή του Θεού είναι ένα μέσο εκδίκησης προς τους ανθρώπους, των οποίων η συμπεριφορά Τον δυσαρεστεί.  Η ιδέα ότι ο Θεός θα βασανίζει ανθρώπους αιώνια σαν τιμωρία για μια ζωή κακής συμπεριφοράς ή επειδή κάποιος Τον απέρριψε ή Τον πρόσβαλλε είναι εντελώς αντίθετη με τον χαρακτήρα Του.  Ο Θεός θα “εξολοθρεύσει... εκείνους που τον μισούν”, επειδή δεν θα μπορούσαν να ήταν ευτυχισμένοι μένοντας αιώνια σε ένα σύμπαν χωρίς αμαρτία.

Για αυτόν τον Λόγο ο απόστολος Παύλος είπε: “Είναι δίκαιο μπροστά στον Θεό να ανταποδώσει θλίψη σε όσους σας θλίουν· σε σας, όμως, που θλίβεστε, άνεση μαζί μας, όταν ο Κύριος Ιησούς αποκαλυφθεί από τον ουρανό μαζί με τους αγγέλους της δύναμής του, μέσα σε φλόγα φωτιάς, κάνοντας εκδίκηση σ’ αυτούς που δεν γνωρίζουν τον Θεό, και σ’ αυτούς που δεν υπακούν στο ευαγγέλιο του Χριστού· οι οποίοι θα τιμωρηθούν με αιώνιο όλεθρο από το πρόσωπο του Κυρίου, και από τη δόξα της δύναμής του” (Β΄ Θεσσαλονικείς 1:6-9).  Η φράση “αιώνιος όλεθρος” δεν σημαίνει αιώνιο βασανιστήριο, αλλά καταστροφή που θα διαρκεί αιωνίως.  Ο Ιερεμίας το εξέφρασε με τα εξής λόγια: “Ο Κύριος ο Θεός των ανταποδόσεων θα κάνει ανταπόδοση οπωσδήποτε... και θα κοιμηθούν αιώνιο ύπνο, και δεν θα ξυπνήσουν, λέει ο Βασιλιάς, που το όνομά Του είναι ο Κύριος των δυνάμεων” (Ιερεμίας 51:56,57).

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτό το θέμα και για αποδεικτικά χωρία από την Αγία Γραφή διάβασε το τμήμα 15: Ο Θυμός του Θεού και τα τμήματα που ακολουθούν.


Πες μας τη γνώμη σου

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ NET



  • Share |