ΓΙΑΤΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ;

Στο βιβλίο της Γένεσης διαβάζουμε την ιστορία της δημιουργίας και το πως ο Θεός έπλασε τους πρώτους ανθρώπους, τον Αδάμ και την Εύα, στον κήπο της Εδέμ.  Ο Θεός τοποθέτησε στο κέντρο του Παραδείσου το δέντρο της ζωής.  Κάπου στον κήπο τοποθέτησε και το “δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού” και τους προειδοποίησε να μην φάνε από τον καρπό του γιατί θα πεθάνουν.

Προσωπικά πιστεύω ότι η παραπάνω ιστορία είναι κυριολεκτικά πραγματική, αλλά όπως και να την θεωρήσεις το συμπέρασμα είναι ότι ο Θεός δεν έπλασε τον άνθρωπο για να γηράσκει και να πεθαίνει.  Η ανυπακοή του ανθρώπου προς την εντολή του Θεού ήταν το γεγονός που οδήγησε στην ύπαρξη του θανάτου, όχι μόνο για τον Αδάμ και την Εύα αλλά και για τους απογόνους τους που ομοίως απέτυχαν να υπακούσουν στον νόμο του Θεού.

Μια ερώτηση που γεννιέται είναι γιατί ο Θεός καταδίκασε τα δημιουργήματά του σε θάνατο μετά την ανυπακοή τους;  Παρόλο που ακούγεται αντιφατικό η απάντηση είναι επειδή ο Θεός είναι αγάπη.  Επειδή ο Θεός μας αγαπά, θέλει το καλύτερο για μας.  Η ανυπακοή στον νόμο Του, που στην Αγία Γραφή ονομάζεται αμαρτία, κάνει την ζωή όλων μας ανυπόφορη.  Κάθε ένας που έχει πέσει θύμα ληστείας καταλαβαίνει γιατί ο Θεός μας διέταξε να μην κλέβουμε.  Κάθε παιδί που έμεινε ορφανό επειδή κάποιος μέσα στον θυμό ή την ζήλια του σκότωσε τους γονείς του καταλαβαίνει γιατί ο Θεός μας διέταξε να μην φονεύσουμε.  Ακόμη και στην καθημερινή μας ζωή, όταν κάποιος περνάει μπροστά στην ουρά επειδή γνωρίζει τον υπάλληλο, όταν κάποιος διπλοπαρκάρει και μας κλείνει επειδή βαριόταν να περπατήσει δέκα μέτρα, όταν κάποιος πετάει ένα μπουκάλι στα σκαλοπάτια μας, και εκατοντάδες άλλες περιπτώσεις που οι συνάνθρωποί μας αδιαφορώντας κάνουν κάτι που μας ενοχλεί, δεν υπακούν στην εντολή του Θεού “αγάπα τον πλησίον σου, σαν τον εαυτό σου”.

Θα υποθέταμε ότι οι άνθρωποι με το πέρασμα των χρόνων θα αντιλαμβάνονταν ότι ο αμαρτωλός τρόπος ζωής βλάπτει τους πάντες και θα άλλαζαν την συμπεριφορά τους, αλλά η θλιβερή αλήθεια είναι ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη.  Η Αγία Γραφή μας διδάσκει ότι οι πρώτες γενιές των ανθρώπων έζησαν για σχεδόν 1000 χρόνια, αλλά αντί να γίνονται καλύτεροι καθώς περνούσαν τα χρόνια, χειροτέρευσαν, σε σημείο που ο Θεός είδε ότι “η κακία του ανθρώπου πληθυνόταν επάνω στη γη, και όλοι οι σκοποί των διαλογισμών της καρδιάς του ήταν μόνο κακία όλες τις ημέρες” (Γεν 6:5).  Επομένως, συμπεραίνουμε ότι το να ζούμε περισσότερα χρόνια δεν μπορεί να λύση το πρόβλημα της αμαρτίας, αλλά αντίθετα το κάνει χειρότερο, γιατί όσο περισσότερα χρόνια που ζουν οι άνθρωποι τόσο περισσότερους τρόπους βρίσκουν για να πράξουν το κακό.

Υπάρχουν μόνο δύο τρόποι για να λυθεί το πρόβλημα της αμαρτίας και του κακού.  Ο ένας είναι να πεθάνουν όλοι όσοι πράττουν αμαρτίες, δηλαδή, ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.  Ο άλλος τρόπος είναι να αλλάξουμε, να μάθουμε να μισούμε την αμαρτία και να επιθυμούμε να γίνουμε δίκαιοι.  Για αυτόν τον λόγο ήρθε ο Ιησούς Χριστός στον κόσμο μας.  Έζησε χωρίς αμαρτία, για να μας προσφέρει ένα τέλειο παράδειγμα· πέθανε στον Σταυρό για να φανερώσει την αγάπη του Θεού και να πληρώσει τον μισθό των αμαρτιών μας· αναστήθηκε από τους νεκρούς για να χαρίσει αιώνια ζωή σε όσους πιστεύουν σε Αυτόν.

Η Αγία Γραφή μας διδάσκει ότι όλοι μας θα πεθάνουμε (τον πρώτο θάνατο), αλλά στο τέλος των αιώνων θα υπάρξει η ανάσταση και η κρίση όπου θα καθοριστεί ποιος θα μπορέσει να ζήσει αιώνια χωρίς να ξαναφέρει την αμαρτία στο σύμπαν. Εκείνοι που πιστεύουν στον Θεό και Του έχουν επιτρέψει να τους κάνει καινούργιους ανθρώπους, θα ζήσουν για πάντα.  Εκείνοι, όμως, που δεν άλλαξαν στην καρδιά τους θα πεθάνουν και τον δεύτερο θάνατο.  Με αυτόν τον τρόπο ο Θεός θα διασφαλίσει την ύπαρξη της αγάπης και της αρμονίας στο αιώνιο βασίλειό Του.  Όταν τελικά η αμαρτία εξαλειφθεί από το σύμπαν, κανένας μας δεν θα γηράσκει πια και ο θάνατος θα πάψει να υπάρχει:  “Ο θάνατος δεν θα υπάρχει πλέον· ούτε πένθος, ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θα υπάρχουν πλέον· τα πρώτα παρήλθαν” (Αποκάλυψη 21:4).


Πες μας τη γνώμη σου

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ NET



  • Share |