--- ---- ----- ------ ----- ----- ---------------- ---------- ------------- ------------ --------- - --- -------- ----------- ------------- ----------- ----------- ---------- ----------- --------- -------- --------- ---------- ---------- -------- ------------ --------- ----------- -----

5:1 ΤΟ ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ

“Και είδα στο δεξί χέρι εκείνου που καθόταν επάνω στον θρόνο ένα βιβλίο, γραμμένο από μέσα κι από πίσω, κατασφραγισμένο με επτά σφραγίδες” Αποκάλυψη 5:1.  Πολλές εικασίες έχουν διατυπωθεί σχετικά με το σφραγισμένο βιβλίο.[1] Πολλές από αυτές κάνουν συγκρίσεις με αρχαία βιβλία της Ρωμαϊκής εποχής, όπως διάφορες συνθήκες ή διαθήκες. Ωστόσο θα ήταν εύλογο ένα βιβλίο τέτοιας σημασίας, για το άνοιγμα του οποίου αφιερώνεται ένα ολόκληρο κεφάλαιο, να αναφέρεται και σε άλλα σημεία της Αποκάλυψης.

Εκτός από το σφραγισμένο βιβλίο του πέμπτου κεφαλαίου υπάρχουν τρία ακόμη βιβλία που αναφέρονται στην Αποκάλυψη. Στην Αποκάλυψη 1:11 ο Ιωάννης παροτρύνεται να γράψει σε ένα βιβλίο όλα όσα βλέπει στο όραμα και να το στείλει στις επτά εκκλησίες, έτσι γράφει την Αποκάλυψη.  Στο 22ο κεφάλαιο το βιβλίο ονομάζεται “τα λόγια της προφητείας αυτού του βιβλίου” και αναφέρεται πέντε φορές. Ο Ιωάννης λαμβάνει την προειδοποίηση να “μη σφραγίσει τα λόγια της προφητείας αυτού του βιβλίου” (Αποκάλυψη 22:10). Το κυριολεκτικό βιβλίο που θα διαβαζόταν από τις εκκλησίες στη γη δεν μπορεί να είναι ίδιο με εκείνο που είδε ο Ιωάννης σφραγισμένο με επτά σφραγίδες στον ουρανό.

Το δεύτερο “βιβλίο” που αναφέρεται και βρίσκεται στο δέκατο κεφάλαιο, είναι “ένα μικρό βιβλίο” (αρχ. βιβλιάριον). Δεν υπάρχουν συσχετισμοί στη θεματολογία και στην ορολογία μεταξύ του πέμπτου και του δέκατου κεφαλαίου, διαφέρει ακόμα και η ορολογία για το βιβλίο.[2]

Το τρίτο βιβλίο που αναφέρεται στην Αποκάλυψη είναι το βιβλίο της Ζωής. Αυτό το βιβλίο αναφέρεται επτά φορές[3] και όπως το βιβλίο στο πέμπτο κεφάλαιο, συσχετίζεται με τον Χριστό και τον ρόλο Του ως Αμνού θυσίας (το σφραγισμένο βιβλίο δίνεται στο Αρνίο στην Αποκάλυψη κεφάλαιο 5 και στην Αποκάλυψη 21:27 αποκαλείται  “το βιβλίο της ζωής του Αρνίου”). Επίσης σχετίζεται άμεσα με την κρίση: “κι ανοίχθηκε ένα άλλο βιβλίο, που είναι της ζωής, και κρίθηκαν οι νεκροί από τα γραμμένα μέσα στα βιβλία” (Αποκάλυψη 20:12). Όπως είδαμε στο τέταρτο κεφάλαιο ολόκληρη η σκηνή των κεφαλαίων 4-7 αφορά στη διερευνητική κρίση και την Ημέρα του Εξιλασμού. Ακριβώς όπως η κρίση της Ημέρας του Εξιλασμού στην Παλαιά Διαθήκη καθόριζε ποιοι θα συμπεριλαμβάνονταν στο λαό του Θεού (Λευιτικό 23:27-30), έτσι και το βιβλίο της Ζωής αποτελεί το μέσον που θα χρησιμοποιηθεί για να προσδιοριστεί ποιοι τελικά θα βρεθούν στην αιώνια Βασιλεία (Αποκάλυψη 20:15). Οι εχθροί του Θεού, που ακολουθούν το θηρίο, δεν είναι γραμμένοι στο βιβλίο της Ζωής (Αποκάλυψη 13:8, 17:8). Τα παιδιά του Θεού παροτρύνονται να ζουν με τέτοιο τρόπο ώστε να μη σβηστεί το όνομά τους από το βιβλίο της Ζωής (Αποκάλυψη 3:5, 22:19).

Συνεπώς το βιβλίο της Ζωής αφορά σε θέματα αιώνιας ζωής και αιώνιου θανάτου. Έτσι, είναι εύκολο να κατανοήσουμε την έντονη αντίδραση του Ιωάννη - “Και εγώ έκλαιγα πολύ, που δεν βρέθηκε κανένας άξιος να το ανοίξει και να διαβάσει το βιβλίο, ούτε και να το βλέπει” (Αποκάλυψη 5:4). Αν το βιβλίο της Ζωής δεν ανοιχθεί, κανείς δεν θα κριθεί, που σημαίνει ότι κανείς δεν θα μπορέσει να σωθεί: “Δεν θα μπει (στη βασιλεία του Θεού) τίποτε που μολύνει και προξενεί βδέλυγμα και ψέμα· αλλά, μονάχα οι γραμμένοι μέσα στο βιβλίο της ζωής του Αρνίου” (Αποκάλυψη 21:27).

Μια σειρά ερωτήσεων θα μας βοηθήσει να προσδιορίσουμε τα χαρακτηριστικά του σφραγισμένου βιβλίου:

Ερ: Αφού “Αυτός που καθόταν στο Θρόνο” (ο Θεός) έδωσε το βιβλίο στο Αρνίο, σε ποιον ανήκε το βιβλίο;

Απ: Στο Αρνίο. 

Ερ: Αναφέρεται κάποιο βιβλίο στην Αποκάλυψη που ονομάζεται “το βιβλίο του Αρνίου”;

Απ: Ναι, “το Βιβλίο της ζωής του Αρνίου” (Αποκάλυψη 21:27).

Ερ: Για ποιο λόγο πήρε το Βιβλίο το Αρνίο;

Απ: Για να το ανοίξει (Αποκάλυψη 5:5).

Ερ: Υπάρχει κάποιο βιβλίο στην Αποκάλυψη που έχει ανοιχθεί;

Απ: Ναι, “Ανοίχθηκε ένα άλλο βιβλίο, που είναι της ζωής” (Αποκάλυψη 20:12).

Για κάθε όνομα στο βιβλίο της Ζωής γίνεται αναφορά στις ατομικές υποθέσεις του. Οι άνθρωποι κρίνονται λαμβάνοντας υπόψη το φως που έχουν λάβει και τις συνθήκες της ζωής τους: “Θα αναφέρω τη Ραάβ (Αίγυπτο), και τη Βαβυλώνα, ανάμεσα σ’ εκείνους που με γνωρίζουν· να, η Παλαιστίνη και η Τύρος, μαζί με την Αιθιοπία· αυτός γεννήθηκε εκεί... Ο Κύριος θα αριθμήσει, όταν καταγράψει τους λαούς, ότι αυτός γεννήθηκε εκεί” (Ψαλμοί 87:5,6). Λαμβάνονται υπόψη οι δοκιμασίες που αντιμετωπίζουμε (Ψαλμοί 56:8), οι προσπάθειες μας να βελτιώσουμε την πνευματική μας κατάσταση (Μαλαχίας 3:16) και ουσιαστικά όλα τα λόγια και οι πράξεις μας (Αποκάλυψη 20:13). 

Το βιβλίο της Ζωής δεν είναι το μόνο βιβλίο που ανοίγεται στην κρίση: “Το κριτήριο κάθισε, και τα βιβλία ανοίχτηκαν” (Δανιήλ 7:10). Αυτά περιλαμβάνουν το βιβλίο του Νόμου του Θεού (Γαλάτες 3:10, Δευτερονόμιο 28:58,61), τα βιβλία των διαθηκών που έχει συνάψει ο Θεός με το λαό Του (Β’ Χρονικών 34:30,31) και το βιβλίο με τα σχέδια που έχει ο Θεός για τη ζωή μας (Ψαλμοί 139:16). Όλα όσα είναι γραμμένα στο βιβλίο της Ζωής συγκρίνονται με εκείνα που είναι γραμμένα και στα υπόλοιπα βιβλία.

Ο Θεός βέβαια, δεν έχει ανάγκη να ανοίξει κάποιο βιβλίο για να γνωρίσει ποια θα είναι η κρίση Του. Ουσιαστικά η έννοια των “βιβλίων” που περιέχουν πληροφορίες για όλη την ανθρωπότητα έχει περισσότερο νόημα στην ψηφιακή εποχή μας που μπορούμε να αποθηκεύουμε και να διαχειριστούμε τεράστιες ποσότητες πληροφοριών. Η πραγματικότητα της ουράνιας ‘προηγμένης τεχνολογίας’ είναι ασύλληπτη. Το θέμα όμως είναι ότι τα “βιβλία” δεν ανοίγονται για τον Θεό, αλλά για τους “μυριάδες μυριάδων, και χιλιάδες χιλιάδων” που βρίσκονται “ολόγυρα από τον θρόνο”. Επειδή θα είναι αιώνιοι συμπολίτες εκείνων που θα σωθούν, οι άγγελοι έχουν κάθε δικαίωμα να διασφαλίσουν ότι κανείς δεν θα εισέλθει στην ουράνια Βασιλεία που να μπορεί να ενεργοποιήσει εκ νέου την αμαρτία και τη θλίψη.

Συνέχισε στη επόμενη παράγραφο:    ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ;

Πες μας τη γνώμη σου


[1]  Κάποιοι μελετητές υποστηρίζουν ότι η τελετή που περιγράφεται στο πέμπτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης είναι η ενθρόνιση του Χριστού ως Βασιλιά του σύμπαντος και η ανάληψη των αρχιερατικών καθηκόντων Του και ότι το σφραγισμένο βιβλίο είναι αντίστοιχο του βιβλίου του νόμου που είχαν οι βασιλείς του Ισραήλ (Δευτερονόμιο 17:18-20). Αυτή η άποψη αναλύεται στο Παράρτημα 2.

[2]  Στο δέκατο κεφάλαιο αναφέρεται η φράση “μικρό βιβλίο” (βιβλιάριον) και στο πέμπτο κεφάλαιο αναφέρει “βιβλίο”.

[3]  Αποκάλυψη 3:5. 13:8, 17:8, 20:12, 15, 21:27, 22:19.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ NET



  • Share |