--- ---- ----- ------ ----- ----- ---------------- ---------- ------------- ------------ --------- - --- -------- ----------- ------------- ----------- ----------- ---------- ----------- --------- -------- --------- ---------- ---------- -------- ------------ --------- ----------- -----

22:1,2 Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

“Και μου έδειξε έναν καθαρό ποταμό με νερό της ζωής, λαμπερό σαν κρύσταλλο, που έβγαινε από τον θρόνο του Θεού και του Αρνίου. Στο μέσον της πλατείας της, και του ποταμού, από εδώ και από εκεί, ήταν το δέντρο της ζωής που φέρνει 12 καρπούς, κάνοντας κάθε έναν μήνα τον καρπό του· και τα φύλλα του δέντρου είναι για θεραπεία των εθνών” Αποκάλυψη 22:1,2.

Η περιγραφή του ποταμού και του δέντρου της ζωής είναι προφανές ότι είναι αλληλένδετη με την περιγραφή στον Ιεζεκιήλ κεφάλαιο 47, όπου ο προφήτης βλέπει έναν ποταμό να βγαίνει από το θρόνο και στις όχθες του δέντρα που είχαν θεραπευτικά φύλλα.

Ιεζεκιήλ 47 Αποκάλυψη 22:1,2
“Να, νερά, που έβγαιναν από κάτω από το κατώφλι του οίκου... έναν ποταμό” (εδ. 1,5) “Έναν καθαρό ποταμό με νερό... που έβγαινε από τον θρόνο του Θεού” (εδ. 1)
“Στην όχθη του ποταμού υπήρχαν δέντρα... από εδώ και από εκεί” (εδ. 7) “Από εδώ και από εκεί, ήταν το δέντρο της ζωής” (εδ. 2)
“Νέος καρπός θα γεννιέται σε κάθε έναν μήνα” (εδ. 12) “Κάθε έναν μήνα τον καρπό του” (εδ. 2)
“Τα φύλλα τους για γιατρειά” (εδ. 12) “Και τα φύλλα του δέντρου είναι για θεραπεία των εθνών” (εδ. 2)

Η περικοπή του Ιεζεκιήλ κεφάλαιο 47 προσφέρει λεπτομέρειες που δεν αναφέρονται στην περικοπή της Αποκάλυψης κεφάλαιο 22. Κατ’ αρχήν, το νερό αυξάνει όλο και περισσότερο καθώς ρέει - στην αρχή “τα νερά ήσαν μέχρι τους αστραγάλους” αλλά στο τέλος “ήταν ποταμός, τον οποίο δεν μπορούσα να διαβώ· επειδή, τα νερά ήσαν υψωμένα νερά για κολύμπι, ποταμός αδιάβατος” (εδ. 3-5). Δεύτερον, όπου ρέει το νερό από το αγιαστήριο, φέρνει θεραπεία. Ρέει προς τη νεκρά θάλασσα και “όταν εκχυθούν στη θάλασσα, τα νερά της θα γιατρευτούν” (εδ. 8). Τρίτον, φέρνει καινούρια ζωή στα δημιουργήματα που είναι κατά κάποιο τρόπο νεκρά: “Και κάθε έμψυχο που έρπει, σε όσα μέρη έρθουν αυτοί οι ποταμοί, θα ζει” (εδ. 9).

Αυτή η εικόνα θα πρέπει να μελετηθεί σε συναρτήση με τη σημασία του νερού στο βιβλίο της Αποκάλυψης: “Τα νερά που είδες... είναι λαοί και πλήθη, και έθνη και γλώσσες” (Αποκάλυψη 17:15). Να προσθέσουμε επίσης και την περιγραφή του ζωντανού νερού από τον Χριστό: “Όποιος πιστεύει σε μένα, όπως είπε η γραφή, ποτάμια από ζωντανό νερό θα ρεύσουν από την κοιλιά του (αυτό το έλεγε για το Πνεύμα)” (Ιωάννην 7:38,39).

Έχοντας υπόψη τα παραπάνω, είναι πιθανόν ότι ο “καθαρός ποταμός με νερό της ζωής, λαμπερός σαν κρύσταλλο, που βγαίνει από τον θρόνο του Θεού” εκτός από το να είναι ένα κυριολεκτικό χαρακτηριστικό της Νέας Ιερουσαλήμ (δηλαδή ένα πραγματικό ποτάμι), συμβολίζει την αδιάλειπτη διακονία των λυτρωμένων που έχουν κληθεί από “κάθε έθνος και φυλή και γλώσσα και λαό”, καθώς πορεύονται από το θρόνο του Θεού, πλήρεις Πνεύματος Αγίου, για να φέρουν τη θεραπεία για την αρρώστια της αμαρτίας από την οποία πάσχει το σύμπαν. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχουν άλλοι πλανήτες με αμαρτία, αναμφίβολα όμως οι συνέπειες της αμαρτίας δεν περιορίζονται μόνο σε αυτή τη γη. Στα ουράνια συμβούλια, όταν “οι γιοι του Θεού ήρθαν να παρασταθούν μπροστά στον Κύριο, ανάμεσα σ’ αυτούς ήρθε και ο Σατανάς” (Ιώβ 1:6).[1] Μέχρι τη στιγμή της ήττας του Σατανά και των αγγέλων του, όταν ρίχθηκαν από τον ουρανό μετά τη θυσία και την ανάσταση του Χριστού, είχαν συνεχή πρόσβαση στους αγγέλους: “ο κατήγορος των αδελφών… τους κατηγορούσε μπροστά στον Θεό μας ημέρα και νύχτα” (Αποκάλυψη 12:7-10). Όπως ο Σατανάς προκάλεσε όλεθρο εδώ στη γη, το ίδιο έκανε και στον ουρανό, σε σημείο που ο Ιωάννης “άκουσε μια δυνατή φωνή στον ουρανό που έλεγε:… ευφραίνεστε, οι ουρανοί, κι εκείνοι που κατοικείτε μέσα σ’ αυτούς… επειδή, ρίχτηκε κάτω ο κατήγορος” (εδ. 10-12). “Ξέρουμε καλά ότι ολόκληρη η κτίση συστενάζει, και συμπάσχει με ωδίνες, μέχρι και τώρα… και η ίδια η κτίση θα ελευθερωθεί από τη δουλεία της φθοράς, και θα μεταβεί στην ελευθερία της δόξας των παιδιών του Θεού” (Ρωμαίους 8:22,21).

Ολόκληρο το σύμπαν έχει τραυματιστεί από την αμαρτία και τη σοφιστεία εκείνου που κάποτε ήταν “χρισμένο χερούβ, για να επισκιάζει” (Ιεζεκιήλ 28:14). Εκείνοι που έχουν επιβιώσει από την αμαρτία και έχουν αναδειχθεί νικητές, με την επιρροή του Αγίου Πνεύματος, θα είναι σαν ένα θεραπευτικό ρεύμα που θα φέρει την αναζωογονητική ανακούφιση στην τραυματισμένη δημιουργία. Ο Θεός είναι η ύψιστη πηγή των πάντων και η φύση Του αντανακλάται στο νόμο του σύμπαντος, δηλαδή η ανιδιοτελής αγάπη που προσφέρει χωρίς αντάλλαγμα. Η ανθρωπότητα, δημιουργημένη κατ’ εικόνα Θεού και αποδέκτης της μέγιστης έκφρασης της Θείας χάρης, θα έχει να δώσει τα περισσότερα.

Συνέχισε στη επόμενη παράγραφο:    22:3-5 ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Πες μας τη γνώμη σου


[1]  Είναι προφανές ότι αυτό το εδάφιο δεν αναφέρεται σε επίγεια συμβούλια, επειδή ο Σατανάς, όταν ρωτήθηκε, “από πού έρχεσαι;” απάντησε: “Αφού διάβηκα ολόγυρα τη γη” (Ιώβ 1:7).

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ NET



  • Share |