--- ---- ----- ------ ----- ----- ---------------- ---------- ------------- ------------ --------- - --- -------- ----------- ------------- ----------- ----------- ---------- ----------- --------- -------- --------- ---------- ---------- -------- ------------ --------- ----------- -----

ΣΗΜΕΙΑ

Από τη στιγμή που η προφητεία του Χριστού σχετικά με το ναό της Ιερουσαλήμ εκπληρώθηκε με την καταστροφή της πόλης το 70 μ.Χ., το υπόλοιπο μέρος της προφητείας βρίσκει εφαρμογή στους έσχατους καιρούς και τη Δευτέρα Παρουσία.

“Κι αμέσως, ύστερα από τη θλίψη εκείνων των ημερών, ο ήλιος θα σκοτεινιάσει, και το φεγγάρι δεν θα δώσει το φως του, και τα αστέρια θα πέσουν από τον ουρανό, και οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευτούν” (Ματθαίον 24:29). Η περίοδος της παπικής κυριαρχίας ολοκληρώθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα. Μια μέρα εκείνη την εποχή, ο ήλιος σκοτείνιασε: ήταν η 19η Μαΐου 1780. Ένα παράξενο και βαθύ σκοτάδι κάλυψε τη Νέα Αγγλία της Αμερικής και θεωρήθηκε τότε από πολλούς ως σημείο του τέλους του κόσμου. Λίγα χρόνια αργότερα, στις 13 Νοεμβρίου 1833, συνέβη μια από τις πιο θεαματικές πτώσεις μετεωριτών στην ιστορία, με πτώση 60.000 (!) μετεωριτών την ώρα. Αυτά τα ουράνια σημεία τράβηξαν την προσοχή των Χριστιανών, που γνώριζαν την προφητεία του Χριστού και την αντίστοιχη προφητεία στην Αποκάλυψη 6:12,13.[1] Θεωρήθηκαν σημεία της επικείμενης έλευσης του Χριστού και εκπλήρωσαν το σκοπό τους εφιστώντας την προσοχή του κόσμου στην έναρξη του έσχατου καιρού και το 1844.

Η κύρια εκπλήρωση αυτών των ουράνιων σημείων θα συμβεί “αμέσως ύστερα από τη θλίψη εκείνων των ημερών” στο τέλος των επτά τελευταίων πληγών (βλ. υποσημείωση στο Παράρτημα 10). Στην αντίστοιχη περικοπή, στον Λουκά, ο Χριστός περιγράφει τα ίδια σημεία, λέγοντας, “θα υπάρχουν σημεία στον ήλιο και στο φεγγάρι και στα αστέρια· και επάνω στη γη στενοχώρια των εθνών με απορία, και θα ηχεί η θάλασσα και τα κύματα…  επειδή, οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευτούν. Και τότε θα δουν τον Υιό του ανθρώπου να έρχεται μέσα σε σύννεφο και με δύναμη και πολλή δόξα” (Λουκάν 21:25-27). Ο Ιωάννης αναφέρει τα ίδια σημεία στο πλαίσιο της “μεγάλης ημέρας της οργής” (Αποκάλυψη 6:17), με την πρόσθετη λεπτομέρεια ενός μεγάλου σεισμού που θα καταστρέψει τη “Βαβυλώνα” - “Έγινε ένας μεγάλος σεισμός, και ο ήλιος έγινε μαύρος, σαν τρίχινος σάκος, και το φεγγάρι έγινε σαν αίμα· και τα αστέρια του ουρανού έπεσαν στη γη, όπως η συκιά ρίχνει τα ανώριμα σύκα της, όταν σείεται από δυνατόν άνεμο. Και ο ουρανός αποχωρίστηκε «σαν τυλιγμένο βιβλίο», και κάθε βουνό και νησί κινήθηκαν από τους τόπους τους” (Αποκάλυψη 6:12-14). Ο μεγάλος σεισμός, που κινεί “κάθε βουνό και νησί” συμβαίνει στην έβδομη πληγή, μόλις πριν τη Δευτέρα Παρουσία (Αποκάλυψη 16:17-20). Μια επιπλέον λεπτομέρεια είναι ότι “μεγάλο χαλάζι, μέχρι ένα τάλαντο, κατέβαινε από τον ουρανό επάνω στους ανθρώπους”. Ένα τάλαντο ζυγίζει 30 κιλά!

“Και, τότε, θα φανεί το σημείο του Υιού του ανθρώπου στον ουρανό, και, τότε, θα θρηνήσουν όλες οι φυλές της γης” (Ματθαίον 24:30). Δεν προξενεί εντύπωση το γεγονός ότι οι ασεβείς θα θρηνήσουν καθώς θα βλέπουν τα πάντα να ρημάζονται μπροστά τους. Εκείνη τη στιγμή “οι βασιλιάδες της γης, και οι μεγιστάνες, και οι πλούσιοι, και οι χιλίαρχοι, και οι δυνατοί, και κάθε δούλος, και κάθε ελεύθερος, έκρυψαν τον εαυτό τους στα σπήλαια και στις πέτρες των βουνών, και λένε προς τα βουνά και προς τις πέτρες: Πέστε επάνω μας, και κρύψτε μας από το πρόσωπο εκείνου που κάθεται επάνω στον θρόνο και από την οργή του Αρνίου” (Αποκάλυψη 6:15,16). Φοβούνται Εκείνον που λαχταρούσε να τους σώσει, επειδή ποτέ δεν Τον γνώρισαν.

Για όσους όμως Τον γνώρισαν θα είναι η ημέρα που προσμένουν, η ημέρα που θα αντικρίσουν τον Σωτήρα τους πρόσωπο με πρόσωπο: “Και κατά την ημέρα εκείνη θα πουν: Δέστε, αυτός είναι ο Θεός μας· Τον περιμέναμε, και θα μας σώσει... θα χαρούμε και θα ευφρανθούμε στη σωτηρία Του” (Ησαΐας 25:9). “Και όταν αυτά αρχίσουν να γίνονται, ανασηκωθείτε και σηκώστε ψηλά τα κεφάλια σας· επειδή, πλησιάζει η απολύτρωσή σας” (Λουκάν 21:28). “Θα δουν τον Υιό του ανθρώπου να έρχεται επάνω στα σύννεφα του ουρανού με δύναμη και πολλή δόξα. Και θα αποστείλει τους αγγέλους Του από τους τέσσερις ανέμους, από τις άκρες των ουρανών μέχρι τις άλλες άκρες τους” (Ματθαίον 25:30,21). “Δεδομένου ότι, ο ίδιος ο κύριος θα κατέβει από τον ουρανό με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου, και με σάλπιγγα Θεού, κι αυτοί που πέθαναν εν Χριστώ θα αναστηθούν πρώτα· έπειτα, εμείς που ζούμε, όσοι απομένουνε, θα αρπαχτούμε, ταυτόχρονα, μαζί τους, με σύννεφα, σε συνάντηση του Κυρίου στον αέρα· και έτσι θα είμαστε πάντοτε μαζί με τον Κύριο” (Α΄ Θεσσαλονικείς 4:16,17).

Με την τριπλή εκπλήρωση της προφητείας του Ματθαίον 24 ο Χριστός έχει δώσει σε εκείνους που θα ζουν στη μεγάλη θλίψη, μια σκιαγράφηση και κάποιες ενδείξεις προγενέστερων σημείων, ώστε να αναγνωρίσουν την εξέλιξη των γεγονότων. Επιπλέον, μας έχει αποκαλύψει κάποιες χρονολογικές περιόδους στο Δανιήλ 12:  τις 1260, 1290 και 1335 ημέρες. Στο βιβλίο της Αποκάλυψης μας έχει δώσει τις λεπτομέρειες των πληγών των σαλπίγγων, μαζί με την αποστολή των δυο μαρτύρων, όπως επίσης και τα γεγονότα που περιγράφονται στην Αποκάλυψη 13:11-18 (το χάραγμα του θηρίου, κτλ.), στο κεφάλαιο 14 (το μήνυμα των τριών αγγέλων) και τις επτά τελευταίες πληγές, μαζί με την κρίση της Βαβυλώνας (κεφάλαιο 15-19). Με άλλα λόγια, ο Θεός μέσω των προφητειών μάς παρέχει ένα μεγάλο πλήθος πληροφοριών σχετικά με το τι θα συμβεί στη μεγάλη θλίψη και η σημασία αυτών των προφητειών θα διασαφηνιστεί πλήρως καθώς εκτυλίσσονται τα γεγονότα.

Οι περισσότεροι Χριστιανοί θα βρεθούν στη μεγάλη θλίψη, χωρίς να έχουν ακριβώς κατανοήσει τις λεπτομέρειες και τη σημασία των γεγονότων που θα συμβαίνουν γύρω τους, τον λόγο για τον οποίο ο Θεός επιτρέπει να συμβούν όλα αυτά και για πόσο χρονικό διάστημα θα συμβαίνουν. Τα μηνύματα των επτά βροντών είναι η αποκάλυψη αυτών των πληροφοριών που έχουν σφραγιστεί, αλλά θα αποκαλυφθούν, όταν κριθεί απαραίτητο. Ο Ιησούς είπε: “Δέστε, σας τα προείπα.” “Από τώρα σας το λέω αυτό, πριν γίνει, για να πιστέψετε, όταν γίνει” (Ματθαίον 24:25, Ιωάννην 13:19). Ο λαός του Θεού μπορεί ποτέ να μη μάθει “την ημέρα ούτε την ώρα, κατά την οποία έρχεται ο Υιός του ανθρώπου” (Ματθαίον 25:13), αλλά θα γνωρίζει αρκετές λεπτομέρειες εξ’ αρχής. Αυτό θα του δίνει θάρρος και θα είναι επίσης μια μαρτυρία για το “μεγάλο πλήθος” του λαού του Θεού που βρίσκονται στη “Βαβυλώνα”, καθώς οι αγγελιοφόροι του Θεού θα προλέγουν και θα εξηγούν τα φοβερά γεγονότα που συμβαίνουν γύρω τους.

Συνέχισε στη επόμενη παράγραφο:    10:7 ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Πες μας τη γνώμη σου


[1]  Η προφητεία στην Αποκάλυψη 6:12, αναφέρει επίσης ‘έναν μεγάλο σεισμό’ και ξανά εκείνη την περίοδο, την 1η Νοεμβρίου 1755, ο σεισμός της Λισαβόνας, που ήταν από τους πιο εκτεταμένους και καταστροφικούς σεισμούς στην ιστορία, θεωρήθηκε ως εκπλήρωση αυτής της προφητείας.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ NET



  • Share |