--- ---- ----- ------ ----- ----- ---------------- ---------- ------------- ------------ --------- - --- -------- ----------- ------------- ----------- ----------- ---------- ----------- --------- -------- --------- ---------- ---------- -------- ------------ --------- ----------- -----

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΔΑΝΙΗΛ

“Και ο άγγελος που είδα να στέκεται επάνω στη θάλασσα κι επάνω στη γη, σήκωσε το χέρι του στον ουρανό, κι ορκίστηκε σ’ αυτόν που ζει στους αιώνες των αιώνων, που έκτισε τον ουρανό, κι εκείνα που είναι μέσα σ’ αυτόν, και τη γη, κι εκείνα που είναι σ’ αυτή, και τη θάλασσα, κι εκείνα που είναι μέσα σ’ αυτή, ότι καιρός δεν θα υπάρχει πλέον· αλλά κατά τις ημέρες της φωνής του έβδομου αγγέλου, όταν πρόκειται να σαλπίσει, τότε θα πραγματοποιηθεί το μυστήριο του Θεού, όπως φανέρωσε στους δικούς του δούλους, τους προφήτες.” Αποκάλυψη 10:5-7.

Ο προφήτης Δανιήλ έγραψε μία ανάλογη περικοπή στο Δανιήλ κεφάλαια 10-12, που προφανώς του είχε δοθεί από τον ίδιο ισχυρό άγγελο. Ο Ιωάννης και ο Δανιήλ χρησιμοποιούν ελαφρώς διαφορετικό λεξιλόγιο, εκφράζοντας αυτά που βλέπουν με τα δικά του λόγια ο καθένας, αλλά είναι σαφές ότι και οι δυο έβλεπαν την ίδια σκηνή.

Δανιήλ 10-12 Αποκάλυψη 10
“Ένας άνθρωπος ντυμένος λινά” (10:5) “ένας άλλος ισχυρός άγγελος... ντυμένος με νεφέλη” (εδ.1)
“Το πρόσωπό του σαν θέα αστραπής” (10:6) “Το πρόσωπό του ήταν σαν τον ήλιο” (εδ.1)
“Οι βραχίονες του και τα πόδια του σαν όψη χαλκού αστραφτερού” (10:6) “Τα πόδια του σαν στύλοι φωτιάς” (εδ.1)
“Ο άνδρας... ήταν επάνω από τα νερά” (12:6) “Το δεξί του πόδι επάνω στη θάλασσα” (εδ.2)
“Ύψωσε το δεξί του χέρι και το αριστερό του στον ουρανό” (12:7) “Σήκωσε το χέρι του στον ουρανό” (εδ.5)
“Ορκίστηκε σ’ αυτόν που ζει στον αιώνα” (12:7) “Ορκίστηκε σ’ αυτόν που ζει στους αιώνες” (εδ.6)
“Τα λόγια αυτά είναι κλεισμένα και σφραγισμένα μέχρι τον έσχατο καιρό” (12:9) “Σφράγισε εκείνα που μίλησαν οι επτά βροντές” (εδ.4)

Χωρίς αμφιβολία ο Δανιήλ και ο Ιωάννης συνάντησαν τον ίδιο μηνυτή και άρα τα μηνύματα θα πρέπει να είναι αλληλένδετα. Στο βιβλίο του Δανιήλ μαθαίνουμε το θέμα του μηνύματος. Ο Δανιήλ είδε σε όραμα τρομερά πράγματα να συμβαίνουν στο λαό του Θεού στη διάρκεια του μακροχρόνιου πόλεμου μεταξύ του βασιλιά του Βορρά και του βασιλιά του Νότου (Δανιήλ 10:19-11:45). Ο άγγελος όμως τον διαβεβαιώνει ότι θα υπάρξει αίσιο τέλος: “Θα εγερθεί ο Μιχαήλ... ο λαός σου θα διασωθεί... πολλοί απ’ αυτούς που κοιμούνται μέσα στο χώμα της γης θα σηκωθούν... οι συνετοί θα λάμψουν όπως η λαμπρότητα του στερεώματος, κι αυτοί που επιστρέφουν πολλούς σε δικαιοσύνη, όπως τα αστέρια, στους αιώνες των αιώνων” (Δανιήλ 12:1-3). Ένας άλλος άγγελος ρώτησε: “Μέχρι πότε θα είναι το τέλος αυτών των θαυμάσιων πραγμάτων;” και του απάντησε, “Θα είναι σε καιρόν, καιρούς, και μισόν καιρό· και όταν συντελεστεί ο διασκορπισμός της δύναμης του άγιου λαού, όλα αυτά θα εκπληρωθούν” (Δανιήλ 12:7). Ο Δανιήλ συνέχισε να μη καταλαβαίνει και ζήτησε διευκρινήσεις: “Κύριέ μου, ποιο είναι το τέλος τους;” και ο άγγελος του απάντησε: “Τα λόγια αυτά είναι κλεισμένα και σφραγισμένα, μέχρι τον έσχατο καιρό... κανένας από τους ασεβείς δεν θα καταλάβει· όμως, οι συνετοί θα καταλάβουν. Και από τον καιρό, που η παντοτινή θυσία θα αφαιρεθεί, και το βδέλυγμα της ερήμωσης θα στηθεί, θα είναι 1290 ημέρες. Μακάριος όποιος υπομείνει, και φτάσει σε 1335 ημέρες” (Δανιήλ 12:8-13).

Το μήνυμα αφορούσε προφητικές χρονικές περιόδους: “καιρόν, καιρούς, και μισόν καιρό”, “1290 ημέρες” και “1335 ημέρες”. Τα “λόγια” του μηνύματος έπρεπε να σφραγιστούν τη στιγμή που δόθηκε το μήνυμα και μέχρι “τον έσχατο καιρό”, υποδηλώνοντας ότι στον έσχατο καιρό τα λόγια θα αποκαλυφθούν και “οι συνετοί θα καταλάβουν”. Ένα βασικό σημείο που βοηθά στην κατανόηση είναι “το βδέλυγμα της ερήμωσης”.

Στην Αποκάλυψη 10 εμφανίζεται ο ίδος άγγελος που είχε δει ο Δανιήλ, κρατώντας “στο χέρι του ένα μικρό βιβλίο ανοιγμένο”. Φαίνεται να είναι το ίδιο βιβλίο τα λόγια του οποίου ήταν “σφραγισμένα, μέχρι τον έσχατο καιρό” στο Δανιήλ κεφάλαιο 12. Σε αυτό το βιβλίο είναι σφραγισμένη η αποκάλυψη της σημασίας των χρονικών περιόδων του έσχατου καιρού, τα σχετικά γεγονότα και όσες πληροφορίες είναι ιδιαίτερα σημαντικές για το λαό του Θεού στον έσχατο καιρό. Στον Δανιήλ είχε λεχθεί: “Σφράγισε το βιβλίο, μέχρι τον έσχατο καιρό· τότε, πολλοί θα περιτρέχουν και η γνώση θα πληθυνθεί” (Δανιήλ 12:4). Αυτό το εδάφιο δεν αναφέρεται στη μεγάλη πρόοδο της επικοινωνίας, των μεταφορών και της τεχνολογίας, όσο εντυπωσιακά και αν είναι αυτά. Το ευρύτερο πλαίσιο[1] δείχνει ότι αναφέρεται στη γνώση σχετικά με τις σφραγισμένες προφητείες που θα αυξάνει. Μεγάλο μέρος αυτής της γνώσης βρίσκεται στο βιβλίο του Δανιήλ και της Αποκάλυψης. Σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τον έσχατο καιρό μπορούμε επίσης να αντλήσουμε από τα λόγια του Χρίστου στο Ματθαίον κεφάλαιο 24 (και από τις αντίστοιχες περικοπές στο Μάρκον 13 και Λουκάν 21).

Το κεφάλαιο 24 στο Ματθαίον έχει σημαντικές αντιστοιχίες με το Δανιήλ 12 και με την Αποκάλυψη 10. Σύμφωνα με το Δανιήλ 12:11, ένα στοιχείο για την κατανόηση των τελευταίων γεγονότων και των χρονικών περιόδων είναι “ο καιρός, που… το βδέλυγμα της ερήμωσης θα στηθεί” (Δανιήλ 12:11). Ο Χριστός στο Ματθαίον 24 παροτρύνει τους ακολούθους Του να κατανοήσουν και να ανταποκριθούν στο “βδέλυγμα της ερήμωσης, για το οποίο μίλησε ο προφήτης Δανιήλ” (Ματθαίον 24:15).

Επιπλέον, ο “ισχυρός άγγελος” που έχει “στο χέρι του ένα μικρό βιβλίο ανοιγμένο... ορκίστηκε σ’ αυτόν που ζει στους αιώνες των αιώνων, ο οποίος έκτισε τον ουρανό, και εκείνα που είναι μέσα σ’ αυτόν, και τη γη, και εκείνα που είναι σ’ αυτή, και τη θάλασσα, και εκείνα που είναι μέσα σ’ αυτή” (Αποκάλυψη 10:6).  Αυτά τα λόγια είναι μία ξεκάθαρη αναφορά στην Έξοδο 20:11 και πιο συγκεκριμένα στην εντολή του Σαββάτου: “Σε έξι ημέρες δημιούργησε ο Κύριος τον ουρανό και τη γη, τη θάλασσα, και όλα όσα βρίσκονται μέσα σ’ αυτά· και κατά την έβδομη ημέρα αναπαύθηκε”. Στο Ματθαίον 24 αναφέρει επίσης το Σάββατο[2] και όπως θα δούμε στο κεφάλαιο 13, το Σάββατο είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα στη μεγάλη θλίψη. Εξαιτίας αυτών των συσχετισμών (δηλ. του βδελύγματος της ερήμωσης και του Σαββάτου) και της ανάγκης να κατανοήσουμε όλες τις προφητείες των έσχατων καιρών, για να “αποσφραγίσουμε” τα μηνύματα των επτά βροντών, θα παρουσιάσουμε μια μελέτη σχετικά με το Ματθαίον κεφάλαιο 24.

Συνέχισε στη επόμενη παράγραφο:    ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 24

Πες μας τη γνώμη σου


[1]  Το ευρύτερο πλαίσιο του Δανιήλ 2 είναι τα γεγονότα και οι χρονικές περίοδοι προς το τέλος της ιστορίας της γης όταν θα “είναι καιρός θλίψης, που ποτέ δεν έχει γίνει” και όταν ο λαός του Θεού “θα διασωθεί” (εδ. 1). Δεν υπάρχει κάτι στο κεφάλαιο και ιδιαίτερα στις απορίες του Δανιήλ, που θα μπορούσε να απαντηθεί με μία σκιαγράφηση των τεχνολογικών επιτευγμάτων των έσχατων ημερών. Επιπλέον, η Εβραϊκή λέξη “γνώση” χρησιμοποιεί οριστικό άρθρο “η γνώση”, υποδηλώνοντας ότι είναι κάτι συγκεκριμένο και όχι απλώς γενικές γνώσεις. Η συγκεκριμένη γνώση που έχει αναφερθεί είναι η κατανόηση των προφητειών.  

[2]  “Και προσεύχεστε, η φυγή σας να μη γίνει μέσα σε χειμώνα ούτε σε σάββατο” (Ματθαίον 24:20). Ακόμα και εκείνοι που πιστεύουν ότι το Ματθαίον 24, αναφέρεται μόνο στην καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. πρέπει να παραδεχθούν ότι ο Χριστός θεωρούσε ότι το Σάββατο θα συνέχιζε να είναι σημαντικό για τους χριστιανούς για πολύ καιρό μετά τη σταύρωση και την ανάστασή Του. 

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ NET



  • Share |